U Budimpešti je minulog vikenda osnovan Savez evropskih nacionalnih pokreta, na inicijativu i za vreme održavanja kongresa mađarske neofašističke stranke Jobik. Suosnivači su francuski Nacionalni front, italijanska Fjama trikolore, švedski nacionaldemokrati i belgijski Front nacional.

Potpredsednik mađarskih neofašista Zoltan Balčo izjavio po potpisivanju povelje da je reč, u suštini, o osnivačkom aktu panevropskog pokreta „otadžbinskih političkih snaga”. Trebalo bi da bude registrovan kao sveevropska stranka, sa sedištem u Strazburu ili u Briselu.

Balčo je istakao da se očekuje pristup novih članica – britanskih ultranacionalista (BNP) i austrijskih slobodara iz dve frakcije nekadašnje partije Jerga Hajdera: „Britanci su u načelu dali saglasnost, formalno će pristupiti posle narednog partijskog plenuma... Sa Austrijancima još pregovaramo – želimo da učlanimo obe frakcije i doprinesemo ponovnom ujedinjenju tamošnjeg otadžbinskog pokreta.”

Zazirući od preteće izolacije, čelnici međunarodnog saveza ekstremne desnice opisali su svoju političko-pragmatsku orijentaciju kao otpor terorizmu, religijskim, političkim i ekonomskim pritiscima finansijskog imperijalizma.

Objavili su manifest „Proglas narodima kontinenta”, apelujući na Evropljane da odole invaziji globalnih trgovaca i proizvođača „koji pod plaštom prodaje po bagatelnim cenama podrivaju socijalnu bezbednost starosedelaca.”

Iza otpora negativnim posledicama globalizacije, naravno, krije se nešto drugo: reč je o formiranju nacionalističko-fašističko-rasističkog fronta. U prilog idu istorijati pomenutih stranaka.

O orijentaciji mađarske Jobik (zvanično: Pokret za bolju Mađarsku) svedoči njen naziv. Jobik znači bolja, ali i stranka desnice. Zbog (neo)nacističkog poimanja kratkotrajno je bila zabranjena da bi minulog leta, na izborima za Evropski parlament, postala treća politička snaga, sa osvojenih 14,77 odsto glasova. Njen cilj glasi: „Osloboditi Mađarsku iz okova jevrejskog lobija i stati na put ciganskoj najezdi”. Kojim sredstvima bi taj cilj mogao da se ostvari pokazuje njena Mađarska garda. Osnovana je po ugledu na ozloglašene Njilaše koji su potkraj Drugog svetskog rata priredili i masakr u Novom Sadu. Pod led Dunava bačeno je na hiljade živih Srba, Jevreja i Roma – vezanih bodljikavim žicama.

Francuski Nacionalni front Žan-Mari le Pena zastupa kolonijalno-rasističke stavove kada je o sugrađanima poreklom iz Afrike reč. Istovremeno, zahteva proterivanje oko tri miliona Evropljana „druge klase” iz zemlje.

Italijanska Fjama trikolore deklariše se kao stranka radikalne desnice.

Švedska Nacionaldemokratska stranka, po imenu i poimanju, sestrinska je stranka Nemačke radikalne desnice, ali i zabranjene Nacionaldemokratske (neonacističke) stranke Austrije.

Belgijski Front propagira „ograničeni” federalizam, u smislu flamanske dominacije, nauštrb valonske populacije ili – secesiju.

O britanskim nacionalistima, u članstvo primaju samo belce, ne bi trebalo gubiti reči. Još manje o austrijskim slobodarima, sa prepoznatljivim neonacističkim profilom.

Miloš Kazimirović