petak, 20.09.2019. ✝ Verski kalendar € Kursna lista
Poslednja izmena 21:30

Hrvatski branitelj na pravoslavnom groblju

Autor: Savo Štrbacčetvrtak, 28.08.2014. u 15:00

Pravoslavni sveštenik, pre neki dan, nije dopustio da se „hrvatski branitelj pravoslavne vjere”, pedesetčetvorogodišnji Vojislav Beader, pokopa uz vojne počasti na pravoslavnom groblju Sv. Spasa u Šibeniku. Uprkos traženju porodice, sveštenik nije dopustio počasnom vodu Hrvatske vojske da se od svog saborca oprosti uz vojne počasti, ispaljivanje počasnih plotuna i hrvatsku zastavu na kovčegu te im je zabranio ulazak na pravoslavno groblje. Pošto se Beaderova porodica usprotivila tome, branitelj je pokopan uz prisutnost počasnog voda, ali bez pravoslavnog sveštenika.

Ovu vest su preneli skoro svi mediji u Hrvatskoj pod bombastičnim naslovima: „Incident u Šibeniku”, „Sramota u Šibeniku”, „Ministarstvo branitelja osudilo incident u Šibeniku”... Zavirio sam i u komentare uz ovu vest na nekim hrvatskim portalima. E, šta tu svega nema – od onoga da je trebalo sveštenika pokopati zajedno sa hrvatskim braniteljem do traženja od državne uprave da što pre odluči o već podnetom zahtevu o osnivanju Hrvatske pravoslavne crkve (očito da se ne zadovoljavaju Hrvatskom pravoslavnom zajednicom, koja je kao NVO osnovana 2010. godine), koji je uredno predan u ime 16.647 pravoslavaca koliko ih se, prema popisu stanovništva 2011. godine, izjasnilo kao Hrvati, „koji su u vlastitoj državi prisiljeni da budu članovi Srpske pravoslavne crkve, što na kraju rezultira ovakvim ružnim ekscesima”.

Ministarstvo branitelja osudilo je postupak pravoslavnog sveštenika ističući kako je takav odnos prema pokojniku nedopustiv i predstavlja grubo negiranje pokojnikove posljednje želje i želje njegove porodice, a reč je i o kršenju zakonske odredbe o pravu hrvatskog branitelja da se pokopa uz vojne počasti.

U saopštenju se navodi da su se i ranije događali ovakvi „povremeni i izdvojeni nemili događaji”, koji su nakon razgovora ministra Matića s pokojnim mitropolitom zagrebačko-ljubljanskim Jovanom prestali da se dešavaju, te da će ministar uskoro biti na prijemu kod novog mitropolita Porfirija, kojeg će zamoliti za pomoć kako bi se ubuduće izbeglo „ponavljanje ovih incidenata koji narušavaju dostojanstvo pokopa hrvatskog branitelja”.

I ranije je bilo ovakvih slučajeva u Hrvatskoj. U septembru 2009. godine prilikom sahrane „hrvatskog branitelja Roma pravoslavne vjeroispovijesti” Rajka Jovanovića, takođe na pravoslavnom groblju Sv. Spasa u Šibeniku, a drugi u aprilu 2012. prilikom sahrane „hrvatskog branitelja pravoslavne vjeroispovijesti” Gorana Dragovića na pravoslavnom groblju u Bratiškovcima kod Skradina. Sveštenik je u oba prethodna slučaja, kao i sada, zabranio vojsci da uđe na groblje i usprotivio se pokrivanju kovčega hrvatskom zastavom. Tada su saborci i rodbina branitelja poštovali sveštenikove uslove tako što su hrvatsku zastavu stavili u kovčeg, dok je vojni deo protokola održan izvan groblja, a sveštenik je obavio ceremoniju sahrane.

Ne poznajem dovoljno propise i pravila ni Srpske pravoslavne crkve ali šta se događa kada je državni protokol o sahrani hrvatskih vojnika u sukobu sa pravilima crkve?

Ako se ima u vidu da je Hrvatska sekularna država i da katolička crkva na svom posedu, uprkos drugačijem zvaničnom državnom stavu, podiže spomenike Paveliću i ostalim ustaškim zvaničnicima i redovno im služi mise zadušnice, onda je potpuno jasno da i pravoslavna crkva ima pravo da na svom posedu sprovodi svoja pravila ponašanja. Koliko znam, slična je situacija i u mnogim državama širom sveta u kojima je crkva odvojena od države.

Možda će hrvatski ministar branitelja na skorašnjem prijemu „zamoliti” novog mitropolita zagrebačko-ljubljanskog Porfirija da po subordinaciji, zarad mira u kući niže sveštenstvo ne pravi probleme oko „sitnica” kao šibenski protojerej Đurđević, kao što je uradio i njegov prethodnik, blagopočivši Jovan, ali moje simpatije će svakako biti na strani šibenskog paroha, ne zbog toga što ne dozvoljava hrvatskim veteranima iz rata devedesetih da se po državnom protokolu sahranjuju na pravoslavnom groblju kao „izdajicama srpstva i pravoslavlja”, već zbog toga što je u pravu. 


Komentari31
e4c1a
Molimo vas da sе u komеntarima držitе tеmе tеksta. Rеdakcija Politikе ONLINE zadržava pravo da – ukoliko ih procеni kao nеumеsnе - skrati ili nе objavi komеntarе koji sadržе osvrtе na nеčiju ličnost i privatan život, uvrеdе na račun autora tеksta i/ili članova rеdakcijе „Politikе“ kao i bilo kakvu prеtnju, nеpristojan rеčnik, govor mržnjе, rasnе i nacionalnе uvrеdе ili bilo kakav nеzakonit sadržaj. Komеntarе pisanе vеrzalom i linkovе na drugе sajtovе nе objavljujеmo. Politika ONLINE nеma nikakvu obavеzu obrazlaganja odluka vеzanih za skraćivanjе komеntara i njihovo objavljivanjе. Rеdakcija nе odgovara za stavovе čitalaca iznеsеnе u komеntarima. Vaš komеntar možе sadržati najvišе 1.000 pojеdinačnih karaktеra, i smatra sе da stе slanjеm komеntara potvrdili saglasnost sa gorе navеdеnim pravilima.

Дражен Магић
Бранили своју државу и народ,шта је ту нејасно?
Maja zagar
Za vrijeme zadnjeg rata, pravoslani pop nije bio u Splitu. Moj pokojni otac je pokopan po krščanskim -pravoslavnim običajima, a pogreb i misu je vodio katolički pop. G. Štrbac, u Dalmatinskoj zagori su se miješali pravoslavci i katolici, isti narod, isti običaji. Ženidbom nismo mijenjali vjeru, djeca su uvijek bila krštena u crki vjere oca. Zagora je prazna. Trebali ste se davno vratiti u rodni kraj.
vladimir .
Pravoslavni kao i rimokatolički sveštenik treba u svojoj savesti da reši da li je na prvom mestu hrišćanin i Hristov sveštenik, ili je na prvom mestu Srbin/Hrvat, pa tek na drugom ili devetom hrišćanin. Bog hrani i ubice i najteže grešnike, tako je i sveštenik dužan da se stara za dušu vernika čak i kada je taj vernik učinio neki težak greh ili politički/nacionalni izbor s kojim se sveštenik privatno ne slaže. Osim ako se vernik u odrekao Hrista ili se samoubio, u svim drugim slučajevima, sveštenik je obavezan da mu odsluži upokojnu službu, a ako mu se ne dopada zastava ili počasna straža ili bilo šta drugo, služba mu nalaže da oćuti i smiri se i da propoveda Jevanđelje, a ne nacionalističke poruke. Pravoslavna crkva osudila je nacionalizam (tada zvan etnofiletizam) na najranijim crkvenim saborima u IV veku, zauvek. Savo, razumem Vaša osećanja i razloge, ali sa gledišta Pravoslavnog hrišćanstva, niste u pravu.
dino petrim
Prota petar jovanovic iz zadra je u nekoliko navrata sahranjivao srbe koji su branili hrvatsku .posljednji put lakic iz jankolovice sahranjen u biogradu.covek koji je najzasluzniji da ne uniste poslije oluje njegovo rodno selo benkovacko u i njegov zaseok lakice .dosla je vojna muzika pocasna paljba mnoštvo ratni drugova i rodbina .sahranjen je uz sve vojne pocasti i pravoslavnom obicaju.majci je predata zastava rh prije spustanja u grob.svi casnici su se pozdravili sa protom i zahvalili na prigodnom govoru o pokojniku . Zašto instrumentalizovati tužni cin nečije smrti i da li svestenik ima pravo da brani nekom protokol .mislim da nema . Zar ga je trebalo pokopati sa zastavom slovenije rusije srbije .ne nikad Ipak je u tim momentima najteze familiji . Ipak je jedan proto petar jovanovic kojeg je vladika razrijesio sluzbe za 15 dana,a najveća jeres mu je bila kako se previse zblizio s hrvatima i što mu je domovina hrvatska
Marko Marekovic
Savo,naravno da podrzavas popa,al rodbina i pokojnik vjerojatno, se ne slazu s tobom.Sta ces ,tako je to .

PRIKAŽI JOŠ

Komentar uspešno dodat!

Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.

Početna / Specijalni dodaci /

Prijavite se na našu mailing listu

* Obavezna polja