petak, 20.09.2019. ✝ Verski kalendar € Kursna lista
Poslednja izmena 23:05
INTERVJU: BRANKO MIKAŠINOVIĆ, slavista

Srbi vole da budu sarkastični

Naš istaknuti slavista u SAD priredio antologiju srpske satire na engleskom jeziku
Autor: Aleksandar Čotrićčetvrtak, 14.12.2017. u 22:00
(Фото из личне архиве)

U SAD se nedavno na engleskom jeziku pojavila antologija „Srpska satira i aforizmi” (New Avenue Books, Middletown, 2017), koju je sačinio univerzitetski profesor Branko Mikašinović iz Vašingtona. U ovoj knjizi predstavljeni su radovi (drame, pripovetke, zapisi, odlomci romana, pesme i aforizmi) 36 uglednih srpskih satiričara.

Autor antologije prof. dr Branko Mikašinović jedan je od najistaknutijih slavista srpskog porekla u SAD. Fakultet, na Ruzvelt univerzitetu, završio je u Čikagu 1965, magistrirao je na Severozapadnom univerzitetu u Evanstonu, država Ilinois (1967), a doktorat iz uporedne književnosti odbranio je na Beogradskom univerzitetu (1984). Od 1968. do 1975. predavao je ruski jezik i književnost na Tulejn univerzitetu u Nju Orleansu, a zatim na Njuorleanskom univerzitetu.

Od 1988. radi kao novinar u srpskoj sekciji „Glasa Amerike“ u Vašingtonu. Autor je knjiga: „Uvod u jugoslovensku književnost“, „Pet modernih jugoslovenskih pozorišnih drama“, „Moderna jugoslovenska satira“, „Jugoslovenska fantastika“, „Jugoslavija: kriza i raspad“, „Srpska fantastična proza“, „Izabrane srpske drame“...

Šta vas je motivisalo da se odlučite za priređivanje antologije srpske satire i aforizama na engleskom jeziku, za koju ste napisali i predgovor?

Godine 1979. objavio sam u Njujorku prvu antologiju jugoslovenske satire na engleskom jeziku „Modern Yugoslav Satire” („Moderna jugoslovenska satira”). Žanr satire me je oduvek privlačio, još kao gimnazijalca u Novom Sadu. Jedan od razloga tome je da satira u velikoj meri odražava, po meni, jednu od interesantnih crta srpskog naroda – sarkazam.

Boravili ste u Beogradu minulih dana tragajući za materijalima za sledeći kapitalni književni projekt koji će se pojaviti u SAD. O kojem delu je reč?

Prikupljao sam i birao dramske tekstove srpskih autora, jer želim da pripremim konačnu verziju svoje predstojeće antologije na engleskom – „Srpske komedije”, koja bi trebalo da bude objavljena polovinom iduće godine u SAD.

Objavili ste do sada niz antologija srpske književnosti na engleskom, kao što su i Srpska fantastična prozai Odabrane srpske drame, ovu poslednju sa Dejanom Stojanovićem. Ko su čitaoci ovih knjiga?

Čitaoci su ljudi koje, pre svega, interesuju razni književni žanrovi, posebno slovenske i istočnoevropske književnosti. Takvo interesovanje pokazuju akademski, literarni i intelektualni američki krugovi i kulturni centri, kao i pojedinci iz srpske dijaspore. Kad je reč o Americi, to su, u prvom redu, univerzitetski i slavistički krugovi, stručnjaci za komediju, dramu i satiru. U pogledu srpske dijaspore, to su institucije i pojedinci koji rade na promovisanju srpske kulture i književnosti, mada nisu primarno orijentisani ka književnosti, kao što su Branko Terzić, bivši visoki funkcioner u vladi predsednika Džordža Buša Starijeg, koji je redovni saradnik „Politike“ i predstavlja sjajan primer saradnje na relaciji dijaspora–matica; Miroslav Đorđević, bivši predsednik Kongresa srpskog ujedinjenja u SAD; Obrad Kesić, ugledni politikolog iz Vašingtona...

Koja su najpoznatija književna imena naših ljudi u SAD?

Od Srba koji su živeli i stvarali u Americi to su – Karl Malden, više poznat kao glumac, a manje kao pisac, zatim istaknuti pesnik i dobitnik Pulicerove nagrade Čarls Simić, Stiv Vukčević, Stiv Tešić, Dimitrije Đorđević, Branko Milanović i drugi, dok Dejan Stojanović zauzima jedinstveno mesto kao redak stvaralac u otadžbini i u dijaspori.

A koji su srpski pisci iz naše zemlje najpoznatiji američkim čitaocima?

To su Ivo Andrić, dobitnik Nobelove nagrade za književnost, Miloš Crnjanski, Milorad Pavić, Borislav Pekić, Dobrica Ćosić, Danilo Kiš i David Albahari.

Kako bi srpska književnost mogla još više da prodre na englesko jezičko područje?

Književnost kao umetnost visoko je komercijalna forma, tako da efikasno promovisanje literature u svet ne može da se realizuje bez subvencija, a posebno u pogledu engleskog jezičkog područja, jer je ono najuticajnije i na njega je najteže prodreti, posebno imajući na umu da se engleski koristi širom sveta. Ipak, sve konačno zavisi od samog kvaliteta knjige, ali i od njegovog kvalitetnog prevoda, zatim od uspešne promocije i plasiranja u univerzitetske i javne biblioteke i druge institucije.


Komentari2
b8fab
Molimo vas da sе u komеntarima držitе tеmе tеksta. Rеdakcija Politikе ONLINE zadržava pravo da – ukoliko ih procеni kao nеumеsnе - skrati ili nе objavi komеntarе koji sadržе osvrtе na nеčiju ličnost i privatan život, uvrеdе na račun autora tеksta i/ili članova rеdakcijе „Politikе“ kao i bilo kakvu prеtnju, nеpristojan rеčnik, govor mržnjе, rasnе i nacionalnе uvrеdе ili bilo kakav nеzakonit sadržaj. Komеntarе pisanе vеrzalom i linkovе na drugе sajtovе nе objavljujеmo. Politika ONLINE nеma nikakvu obavеzu obrazlaganja odluka vеzanih za skraćivanjе komеntara i njihovo objavljivanjе. Rеdakcija nе odgovara za stavovе čitalaca iznеsеnе u komеntarima. Vaš komеntar možе sadržati najvišе 1.000 pojеdinačnih karaktеra, i smatra sе da stе slanjеm komеntara potvrdili saglasnost sa gorе navеdеnim pravilima.

istina
Sarkazam ide sa inteligencijom. Tu smo prvi.
mrljavko
Bravo profesore. Stalno sam razmisljao zasto sam ja tako sarkastican. A ono zato sto sam Srbin. Pusto Tursko.

Komentar uspešno dodat!

Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.

Početna /

Prijavite se na našu mailing listu

* Obavezna polja