subota, 23.02.2019. ✝ Verski kalendar € Kursna lista
Poslednja izmena 23:34

Misterija slike Ivana Tišova

Pretpostavlja se da je delo, koje je od 1948. do 2005. bilo zazidano u nekadašnjoj Skupštini Srbije, od Ivana Tišova naručio kralj Aleksandar Karađorđević
Autor: Milica Dimitrijevićpetak, 07.12.2018. u 23:20
Иван Тишов, „Проглашење Краљевине СХС”, 1926.

Prvi decembar 1918, datum kada je stvorena Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, čini okosnicu izložbe „Dan vredan veka” i na njoj je predstavljen putem specifične instalacije. Reč je o reprodukciji slike Ivana Tišova „Proglašenje Kraljevine SHS” sa popisanim imenima 33 ličnosti koje su na njoj identifikovane, pri čemu fotografiju svake osobe prati i biografija, a sve je moguće u umanjenom formatu poneti i kući.

Odgovorom na pitanje zašto se na postavci u Palati Srbija, u obilju eksponata iz čak 50 institucija i privatnih kolekcija, ne nalazi i originalno delo započinje priča o ulju na platnu koje ne samo što beleži višestruko bitan istorijski trenutak već i samo ima zanimljivu istoriju. Donekle misterioznu.

Za početak, bitno je reći da je slika monumentalnih dimenzija 230 sa 492 cm, nastala 1926, kaširana na zid nekadašnjeg zdanja Skupštine Srbije u Ulici Kralja Milana i da je zbog toga fizički bilo nemoguće preneti je u, za ovu priliku, odabran izložbeni prostor na Novom Beogradu. Već sledeći podatak – da se pouzdano ne zna ko je i kada umetniku naručio da uradi baš ovo delo – uvodi nas u onaj interesantniji deo njene prošlosti o kojem nam detaljnije govori Marija Vasiljević, kustos Muzeja Jugoslavije.

– Na slici je predstavljen trenutak obraćanja predstavnika Narodnog vijeća regentu Aleksandru, odnosno njegov odgovor kojim je proklamovao ujedinjenje u Kući Krsmanovića na Terazijama. U Arhivu Jugoslavije i Arhivu Srbije nismo pronašli dokumente koji bi svedočili o narudžbini slike i kontekstu njenog nastanka, iako postoji opravdana pretpostavka, s obzirom na temu i monumentalnost kompozicije, da je lično kralj Aleksandar Karađorđević naručilac – objašnjava naša sagovornica i dodaje da se njihova istraživanja tu neće zaustaviti, a da je zanimljivo i to da prilikom rada na izložbi ona i njene kolege nisu naišli ni na reprezentativne fotografije samog čina ujedinjenja, što je neobično s obzirom na veličinu događaja kao i tadašnji razvoj fotografije. Pored onih koji su, uprkos tome, prepoznati, utvrđeno je i da se na slici nalaze čak i pojedinci koje nisu prisustvovali ovom događaju.

Delu, koje je slikar potpisao i na ćirilici i na latinici, u istoj skupštinskoj prostoriji – sali namenjenoj novinarima – društvo pravi još jedan njegov rad pod nazivom „Doček Kralja Aleksandra”. Ali, ni jedna ni druga slika nisu mogle da budu viđene gotovo šest decenija, tačnije od 1948. pa do 2005. Jer, bile su zazidane.

– Posle Drugog svetskog rata zgrada nekadašnjeg Ministarstva inostranih dela Kraljevine Jugoslavije, u današnjoj Ulici Kralja Milana, spojena je 1948. sa novom zgradom Parlamenta Srbije. Obe slike potom su sakrivene gipsanim zidom. Kompozicije se svakako nisu tematikom uklapale u posleratni zvaničan istorijski narativ i kulturu sećanja. Kolege iz Narodnog muzeja restaurirale su sliku „Proglašenje Kraljevine SHS” od aprila do decembra 2005. i ona je otkrivena 1. decembra iste godine. Prema pisanjima tadašnjih medija, inicijator uklanjanja zida bio je tadašnji predsednik republičke skupštine Predrag Marković, dok se za postojanje dela saznalo od Đorđa Stankovića koji je bio posvećen istraživanju života Nikole Pašića – zaključuje kustoskinja.

Oba pomenuta dela, koja se uklapaju u opus Ivana Tišova iz dvadesetih godina istorijske tematike kao i alegorijskih slika velikih formata koje slave nastanak nove države, kao i njenog vladara, nisu jedina koja se nalaze u Srbiji. Slika „Delegacija Kraljevine SHS na Mirovnoj konferenciji u Parizu” iz 1922. takođe je sada izložena na postavci posvećenoj ujedinjenju, pripada fondu Narodnog muzeja u Beogradu, a inače se fizički nalazi ispred ulaza u prostoriju u kojoj su „Proglašenje” i „Doček”. U našoj najstarijoj muzejskoj instituciji čuva se i „Alegorija stvaranja Jugoslavije” istog autora iz 1922.

Ko je Ivan Tišov

Ivan Tišov je rođen u Viškovcima kod Đakova 1870. Umetničko obrazovanje stiče u Osijeku, Zagrebu i Beču, da bi se kasnije dodatno usavršavao u Parizu. Od 1914. do smrti u 58. godini bio je profesor na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu. Njegovi najistaknutiji radovi jesu zidne kompozicije u Zgradi Odjela za bogoštovlje i nastavu Kraljevske zemaljske vlade u Zagrebu, Sveučilišnoj knjižnici u Zagrebu, foajeu Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu kao i uljane i fresko slike za sakralne objekte.


Komentari12
dc407
Molimo vas da sе u komеntarima držitе tеmе tеksta. Rеdakcija Politikе ONLINE zadržava pravo da – ukoliko ih procеni kao nеumеsnе - skrati ili nе objavi komеntarе koji sadržе osvrtе na nеčiju ličnost i privatan život, uvrеdе na račun autora tеksta i/ili članova rеdakcijе „Politikе“ kao i bilo kakvu prеtnju, nеpristojan rеčnik, govor mržnjе, rasnе i nacionalnе uvrеdе ili bilo kakav nеzakonit sadržaj. Komеntarе pisanе vеrzalom i linkovе na drugе sajtovе nе objavljujеmo. Politika ONLINE nеma nikakvu obavеzu obrazlaganja odluka vеzanih za skraćivanjе komеntara i njihovo objavljivanjе. Rеdakcija nе odgovara za stavovе čitalaca iznеsеnе u komеntarima. Vaš komеntar možе sadržati najvišе 1.000 pojеdinačnih karaktеra, i smatra sе da stе slanjеm komеntara potvrdili saglasnost sa gorе navеdеnim pravilima.

Zid u mozgu
Kakav mora biti čovek koji izda naredbu da se zazida istorijski dokument , umetničko delo ili slične stvari. Ovakvi postupci treba da se objasne na stručnoj bazi da takvi nemaju pristup vlasti da nam se ne bi desila slicna zaziđivanja i odziđivanja .
Sreten Bozic -Wongar
Uboga udovica Kata Radivojevic iz naseg komsiluka u selu Tresnjevici nikada nije videla ovu fotografije. Verovatno nije videla ni fotografiju svoga muza Ljubomira. Po zimskim vecerima kada bi dolazila nasoj kuci i sedela da prede sa majkom ,pricala je o svome muzu Ljubi. Kada je zadnji put dosao da ukratko vidi svoje - nije se lako mogao odvojiti od dvoje dece. Pri polasku se cesto povracao da ih zagrli. Neku godinu kasnije poginuo je na Kajmakcalanu . Devocice su porasle i udomile se u susedno selo - Kata je ostala sama,kuca drvenjara imal je samo omanji prozor i u nutra je bilo mracno. Izvor je bio daleko od kuce - vodi je donosina u drvenoj bakvici koja je bila teza od tecnosti vode u njoj.Kata je bila nepismena,a i da nije - u selu Tresnjevica u kome se mnogi muskarci nisu vratili natrag iz rata - niko nije ni znao za ovu sliku .
Dragan Pik-lon
@Slobodan Mikavica,osnovna Rembrantova vrednost(stil)je igra svetlosti.Zar na ovoj slici ne prepoznajete odsjaj sveca ili prigusenih "cula"' na licima sudionika ovog zbora(sabora).To se vidi na fotografiji u Politici u prirodi(na slici) se jos bolje razaznaje.Usput da vam priznam ja nisam strucnjak za slikarstvo al se razumem u lepo.Redovno odlazim u kucu Rembranta da napunim dusu........!!!
Novosađanin
Na Wikipediji.hr postoji veliki članak o Tišovu, nešto manji su na nemačkom i engleskom, te znatno manji na ruskom. Detaljno se analizira slikarev umetnički opus, tematika radova, može se pristupiti brojnim slikama. „Proglašenje Kraljevine SHS”, kao ni „Delegacija Kraljevine SHS na Mirovnoj konferenciji u Parizu” i ostala dela ovog autora posvećena "jugoslavenstvu" se ne pominju. Radije bih da verujem da to prećutkivanje nije namerno već je posledica višedecenijskog skrivanja ovih slika od očiju javnosti, čime su i hrvatski istoričari umetnosti ostali uskraćeni za saznanje o njima.
миле
војска се ту, као што видите на нашу жалост, није ништа питала

PRIKAŽI JOŠ

Komentar uspešno dodat!

Vaš komentar će biti vidljiv čim ga administrator odobri.

Početna /

Arhiva Impresum O nama Kontakt Pretplata Oglašavanje Pravila korišćenja Biznis Klub Pravila o privatnosti

Developed by: NewTec Solutions & TNation

Prijavite se na našu mailing listu

* Obavezna polja