Bizon uginuo zbog povrede grudnog koša

Novi Sad – Obdukcija bizona iz Nacionalnog parka „Fruška gora”, jedinog mužjaka iz krda, utvrdila je traumatsku povredu grudnog koša, koja je dovela, po mišljenju stručnjaka Naučnog instituta za veterinarstvo Novi Sad dr Biljane Đurđević, do upale na plućima i plućnoj maramici, kao i nakupljanja zapaljenske tečnosti u grudima.

Otkriveno je i hronično zapaljenje na sirištu ove jedinke, koja je letos lečena zbog parazitske infekcije. Međutim, po rečima naučne saradnice instituta, početkom oktobra došlo je do višednevnog pogoršanja zdravstvenog stanja bizona u vidu sporadične dijareje, opšte slabosti i nemogućnosti oslanjanja na noge.

„Ni nakon terapije nije bilo vidnog poboljšanja i bizon je uginuo 12. oktobra. Izvršene su neophodne laboratorijske analize, pri čemu je isključena mogućnost da je uginuće nastupilo usled zarazne bolesti”, navela je za „Politiku” dr Biljana Đurđević.

Objašnjavajući da je sirište tzv. „pravi želudac” preživara, gde dolazi do lučenja enzima za varenje proteina i masti, navela je da je zapaljenje onemogućilo normalno varenje i prijem hranljivih materija, što je dovelo do slabljenja jedinke i pogoršanja opšteg stanja.

„Kod divljih preživara ovo stanje se najčešće i dijagnostikuje postmortalno, odnosno nakon uginuća jedinke. Usled dugotrajne neadekvatne funkcije pluća i sirišta, neadekvatnog snabdevanja organizma kiseonikom i hranljivim materijama, došlo je do progresivnog slabljenja i poremećaja opšteg stanja koje je rezultiralo uginućem”, zaključila je dr Biljana Đurđević.

Ostalo je pitanje kako je došlo do povrede grudnog koša. U javnosti se pominjalo da je zbog jake oluje tokom jula, celo krdo, pet jedinki nastanjenih u proleće 2022. u NP „Fruška gora”, u saradnji biologa i veterinara iz Španije i Poljske, bilo izloženo „popriličnom stresu”. Da li je povreda od pada drveta, druge životinje – nalaz ne daje odgovor. Dr Đurđević, koja je prošle godine u Španiji bila deo tima iz Srbije na obuci za istragu zločina protiv divljih životinja, ne smatra da u slučaju uginulog bizona postoji ljudski faktor.

Radi se o populaciji evropskog bizona koja pripada potencijalno ugroženoj vrsti, dok je početkom 20. veka bila na granici istrebljenja, a danas ima, zahvaljujući stalnim naporima, oko 7.000 jedinki u Evropi, navela je naučna saradnica novosadskog instituta, pozivajući se na podatke Međunarodne unije za zaštitu prirode.

Jedna od mera za očuvanje i opstanak vrste, kako navodi, jeste ukrštanje genetički bliskih jedinki, što je dovelo do smanjene otpornosti populacije na bolesti. Kaže i da se u programima reintrodukcije evropskog bizona često koriste jedinke odgajene u zatočeništvu, u zoo-vrtu, što ih čini vrednim izvorom genetičkog materijala, ali i manje otpornim na patogene uzročnike oboljenja.

Razmatrajući uginuće bizona sa Fruške gore, uzeto je u obzir i njegovo poreklo iz zoo-vrta u Češkoj. Ostale jedinke iz krda poreklom su iz divljine, sa područja Poljske.