Niz zaštićenih prirodnih područja duž toka Dunava u Srbiji, počinje Specijalnim rezervatom prirode „Gornje Podunavlje“, a završava se Nacionalnim parkom „Đerdap“. U tom nizu naših zelenih oaza, nalazi se i predeo izuzetnih odlika „Veliko ratno ostrvo“, ada smeštena na ušću Save u Dunav.

Veliko ratno ostrvo nastalo je usporavanjem vode na ušću i taloženjem transportovanog nanosnog materijala. Prvobitno je to bio vodeni sprud koji je početkom 16. veka izronio iz vode kao omanji peščani sprud često menjajući svoj oblik i površinu. U 17. veku ovaj sprud je kanalima bio podeljen na tri odvojena dela u pravcu vodotoka Dunava, dok je danas podeljen na dva dela, na Veliko i na Malo ratno ostrvo.

Kada je izronila iz vode, ova aluvijalno-akumulativna tvorevina nazvana je Dunavsko ostrvo. Njen današnji naziv Ratno ostrvo prvi put se pominje 1717. godine u vreme zauzimanja Beograda od strane austrijske vojske pod komandom Evgenija Savojskog. Ovaj naziv ukazuje na značaj Ade kao važnog strateškog položaja tokom brojnih ratnih operacija u prohujalim vekovima. Međutim, u jednom periodu stanovnici Zemuna su je nazivali i Cigansko ostrvo. Neposredno posle Prvog svetskog rata Malo ratno ostrvo bilo je poznato i kao Konjska ada, a Veliko ratno ostrvo kao Sirotinjsko ostrvo. U to vreme na njemu su bile podignute sojenice najsiromašnijih stanovnika Zemuna. Između dva svetska rata, ali i nešto kasnije, Veliko ratno ostrvo je imalo veliki značaj za prehranu stanovništva jer se gotovo u celosti obrađivano.

Od 2005. godine Veliko i Malo ratno ostrvo sa 50 metara okružujućeg vodenog ogledala imaju status Predela izuzetnih odlika kojim upravlja JKP „Zelenilo – Beograd“. Sadašnja, inače promenljiva površina ova dva ostrva iznosi oko 210 hektara. Malo ratno ostrvo prepušteno je reci i pticama, dok se na Velikom ratnom ostrvu u režimu zaštite trećeg stepena nalazi plaža Lido, kao i manji broj sojenica sa okućnicama. I pored prisustva čoveka, na ostrvu usled visokog nivoa podzemnih voda preovlađuju poplavne šume bele, krte i bademaste vrbe, crne topole, zeleni jasen, crni glog, bagremac i druge žbunaste i drvenaste vrste. U zamočvarenim depresijama u središtu ostrva i u ostacima nekadašnjih kanala nalaze se zajednice trske, rogoza i ševara kao i livade vodene vegetacije koju grade sočivica, vodena paprat, beli lokvanj, drezga, krocanj i mnoge druge zeljaste vrste.

Kanali Veliki i Mali Galijaš na Velikom ratnom ostrvu predstavljaju značajno prirodno riblje plodište. Pored brojnih vrsta riba, na ostrvu i u njegovom priobalju najčešće se mogu naći velika i mala zelena žaba, barska kornjača, livadski i zidni gušter, belouška, ribarica, slepi miševi i druge sitnije životinje. Ipak, ovo ostrvo je najznačajnije kao stalno ili sezonsko stanište 196 vrsta ptica, kao jedna od važnih stanica ptica tokom njihovih migratornih kretanja i njihovo značajno zimovalište.

U cilju zaštite reke Dunav i prirodnih oaza kojima pripada i Veliko ratno ostrvo,2004. godine potpisana je Konvencija o saradnji na zaštiti i održivom korišćenju reke Dunav.Saglasno zaključcima Konvencije, obrazovana je Međunarodna komisija za zaštitu reke Dunav koju čine predstavnici 13 zemalja i Evropske unije. Cilj rada Komisije je primena Konvencije promovisanjem i koordinacijom aktivnosti održivog upravljanja vodama dunavskog sliva kroz racionalnu upotrebu vode, poboljšanje kvaliteta, razvoj mehanizama za kontrolu poplava i akcidenata, određivanje standarda za emisiju i usaglašenu primenu zaključaka Konvencije u nacionalno zakonodavstvo svake države potpisnice.