Popis imovine za nove deobe

Od našeg stalnog dopisnika
Banjaluka – Polemika o popisu, kao i o raspodeli državne imovine u Bosni i Hercegovini koju je uradila Kancelarija visokog predstavnika ne jenjava. Stručnjaci iz Republike Srpske tvrde da je popis obavljen nestručno, a OHR odgovara da su u timu za popis imovine bili vrhunski eksperti.

Kancelarija visokog predstavnika je popisala ukupno hiljadu objekata – 552 u Federaciji BiH, 404 u Republici Srpskoj, 23 u Brčko distriktu i 21 u inostranstvu. Dominantan broj čine objekti bivše JNA i nekadašnjih društveno-političkih organizacija: bivšeg SK, SSRN, Saveza sindikata, SSO... Njih je ukupno 225. Kao državnu, tim koji je formirao OHR na listu je stavio i imovinu koja je pripadala SIZ-ovoma.

Na listi je i imovina izvršnih i ostalih državnih organa, sudova i tužilaštava, nekadašnje Službe društvenog knjigovodstva, Zavoda zdravstvenog osiguranja, zatim sekretarijata unutrašnjih poslova, kazneno-popravni domovi... Državnom imovinom u Republici Srpskoj proglašene su zgrade republičke Narodne skupštine, palata predsednika Republike, Kazneno-popravni zavod „Tunjice”, sedišta fondova Penzijsko-invalidskog osiguranja i zdravstvene zaštite...

Da su kritike na račun tima visokog predstavnika opravdane, govori nekoliko primera. Popisivači su u državnu imovinu svrstali i banjalučki „Petrol”, koji je pre više od godine, sa rafinerijama nafte i ulja u Brodu i Modriči, kupila ruska kompanija „Zarubežnjeft”. Prema popisivačima, državna imovina je i Spomen-muzej zasedanja ZAVNOBiH-a u Mrkonjić Gradu.

Kao državna imovina uknjižena je i zgrada Univerziteta u Mostaru, dok se zgrade drugih univerziteta u BiH ne nalaze na listi državne imovine. Tu su uvršćene i zgrade skupština opština Gradiška i Stari grad u Sarajevu, a drugih opštinskih i gradskih sedišta nema. Slično je i sa bihaćkim Medicinskim centrom i mostarskim Institutom za tehničku medicinsku zaštitu. Po kojim kriterijumima su oni svrstani u državnu imovinu, za sada je nepoznanica. Jer, kao državna imovina ne vode se medicinski i klinički centri u drugim opštinama i gradovima.

Ovim povodom oglasila se Srpska demokratska stranka: „Činjenica da je državnom imovinom proglašena zgrada Narodne skupštine, palata predsednika, kao i mnogi drugi objekti institucija RS, otkriva jasnu nameru da se imovina entiteta stavi na pregovarački sto kao nešto o čemu tek treba pregovarati. SDS smatra da je za Republiku Srpsku apsolutno neprihvatljivo da pregovara o nečemu što je njeno. Entiteti se jedino mogu dogovoriti da deo svoje imovine, potrebne za rad zajedničkih institucija, prenesu na nivo BiH”.

Stav visokog predstavnika međunarodne zajednice u BiH Valentina Incka je poznat: „O raspodeli državne imovine treba da se dogovore Savet ministara BiH, vlade RS, Federacije BiH i Brčko distrikta”. Problem je što bošnjački političari traže da se sva imovina najpre uknjiži na BiH, a da se posle, eventualnog, dogovora uknjiži na RS, Federaciju BiH i Brčko distrikt. Taj predlog je za Republiku Srpsku potpuno neprihvatljiv, jer niko ne može garantovati da bi do ponovne uknjižbe uopšte došlo.