Prvi predsednik Saveza gradio pruge

Među velikim brojem srpskih filatelista koji su svojim radom unapredili našu filateliju je i inženjer Aleksandar J. Petrović, prvi predsednik Saveza filatelista Srbije.

Rođen je u Smederevu 1882. godine. Poštanske marke su počele da ga zanimaju kada je imao deset godina. Brižljivo ih je stavljao u jednu kutiju. Nakon završene niže gimnazije sa porodicom se 1896. godine seli u Beograd gde se upisao u Drugu beogradsku gimnaziju „Vuk Karadžić”. U školi je bilo još dece koja su sakupljala marke, pa je sa njima počeo da ih razmenjuje. Kao dobar đak pomogao je u učenju svoje drugove ili im je radio domaće zadatke, a kao nagradu često bi dobijao poštansku marku sa pisma koje je stiglo poštom. Zbog tako lepe „zarade” rado bi se odazivao pozivu da nekom pomogne. Umesto u kutiju marke je počeo da stavlja u male klasere.

Aleksandar Petrović je diplomirao na Tehničkom fakultetu pri Visokoj školi u Beogradu i zaposlio se u državnoj službi u Direkciji železnice. Bio je u mnogobrojnim komisijama za izradu propisa u vezi sa železničkim saobraćajem. Bio je član komisije koja je napravila plan i izvršila konstrukciju glavne železničke stanice nakon Prvog svetskog rata. Kada je prvi put otišao u inostranstvo 1907. godine, u Berlinu je kupio filatelistički album za ceo svet u kome je bio označen prostor za svaku marku koja je izašla do tada. Broj tih maraka nije bio veliki, a tematska filatelija još nije postojala jer su motivi bili uglavnom likovi suverena država. Do početka Prvog svetskog rata redovno je uzimao godišnje dopune albuma sa markama emitovanim te godine. Kao i kod većine filatelista oblast sakupljanja se smanjivala. Brzo je uvideo da sakupiti marke celog sveta je gotovo nemoguće pa se opredelio za Evropu.

Tokom 1915. godine Aleksandar Petrović se sa svojim osobljem i radnicima evakuisao preko Albanije i Skadra na Solunski front, gde je bio na građenju vojnih železničkih pruga na frontu kod Subotskog i Bitolja. Za to vreme okupatorske vlasti su zauzele njegov stan u Beogradu. Kada se vratio zatekao je opljačkan stan i svega nekoliko maraka male vrednosti. Pritisnut nevoljom u Drugom svetskom ratu, morao je prodati veći deo zbirke koju je stvorio između dva rata.(/slika2)

Bio je i politički aktivan. Na Velikoj školi učestvovao je u buni protiv senata 1902. godine i u poznatim martovskim demonstracijama 1903. godine. Za odbornika Beogradske opštine bio je izabran 1908. godine i tu je ostao do pred sam početak Prvog svetskog rada. Od 1952. do 1957. godine bio je odbornik Narodnog odbora grada Beograda. Pored ovog inžinjer Petrović je godinama aktivno radio za Crveni krst i više puta bio član uprave.

Kao upravnik pomorstva i rečnog saobraćaja, pisao je više puta u „Politici” tokom 1937. godine. U filatelističkim časopisima i publikacijama napisao je preko sto članaka, a bio je urednik i član redakcijskog odbora časopisa „Filatelista” – organa Saveza filatelista Srbije. Pisao je stručne članke kao što su „Vodoznaci” na evropskim markama do 1941. godine, uređivao je rubriku „Uputi u filateliju”. Bavio se i kataloškim radom koji se odnosi na prigodne žigove.

Godine 1948. izabran je za prvog predsednika SFS-a. Bio je sekretar Jugoslovenskog filatelističkog saveza. Kasnije je izabran za počasnog predsednika SFS-a, a prvi je dobio zlatnu značku Saveza filatelista Srbije. Izabran je za počasnog člana Saveza filatelista BiH, počasnog člana Hrvatskog filatelističkog saveza i počasnog člana Saveza filatelista Jugoslavije. Između dva svetska rata bio je član uprave Srpskog filatelističkog kluba.

Bora Stanković