Bura u Alibunaru

Alibunar – Neobičan je ulazak u Alibunar jer se spuštate ozbiljnom nizbrdicom ka centru sela i sedištu opštine, što je za ravničare prava vratolomija. Ni predsednici opština se ne hapse svaki dan, ali se i to dogodilo u Alibunaru. Strmina kao da simbolizuje životni i politički put glavnokomandujućeg opštinske administracije Alibunara Danijela Kišmartonakoji jezavršio iza rešetaka pre više od nedelju dana.

Bio je policajac, pa je pod još nejasnim okolnostima napustio MUP. Sa članskom kartom jedne političke partije (DS), zaposlio se kao portir ili obezbeđenje u zgradi opštine, ali je u toj kući sa divnom dvorišnom baštom, vremenom napredovao, popevši se na sam vrh lokalne moći. Najpre se ka tom vrhu kretao kao opštinski vozač, a potom kao koordinator za kapitalna ulaganja u Južnom Banatu. I, konačno, kao predsednik opštine. Deo ove karijere opisan je na zvaničnom sajtu opštine, a deo smo čuli od njegovih političkih prijatelja i protivnika.

I, bio bi to američki san da nije srpski. Sada se tridesetšestogodišnji Kišmarton nalazi u pritvoru u Pančevu. U saopštenju MUP-a kratko je navedeno da je, sa pozicije predsednika opštine, zahtevao i primio 5.000 evra od jednog poljoprivrednog proizvođača iz Vladimirovaca, kako bi mu obezbedio dodelu obradivog državnog poljoprivrednog zemljišta u površini većoj od one koja mu pripada.

– Bio je to potpuni šok, ali smo se brzo konsolidovali, kako bismo pokazali stabilnost – kaže Dušan Jovanović koji je od prošlog petka postao ovlašćeni potpisnik žiro-računa opštine.

Što znači da, odlukom skupštine, Jovanović obavlja dužnost prvog čoveka lokalne administracije. Nekoliko dana posle hapšenja predsednika, odbornici su smenili zamenika predsednika opštine Milana Ćuruviju, veterana političke scene na lokalu, koji je u više navrata, a gotovo 14 godina, bio predsednik opštine. Što kao šef SPS-a, što kao predsednik grupe građana. Dok razgovaramo, preko puta zgrade opštine, seoskim putem tutnji državna delegacija. Ministar unutrašnjih poslova Ivica Dačić stiže u radnu posetu policijskoj stanici Alibunar.

Upravo nam Ćuruvija kaže kako je u vreme dok je on vodio opštinu, 2003. godine, Kišmarton zaposlen kao portir. Ćuruvija je nekoliko godina kasnije, upravo Kišmartonu postao zamenik. Tu dužnost je obavljao oko dve godine.

– Posle njegovog hapšenja su me smenili, kako ne bih postao predsednik opštine. Sada u opštini vlada rasulo – napominje Ćuruvija, tražeći da se, zbog činjenice da je vladajuća većina jednoglasno podržavala odluke Kišmartona, u opštinu uvedu prinudne mere. Ali i Ćuruvijina istoimena grupa građana je činila tu većinu, a on sam bio drugi čovek opštine. Međutim, Ćuruvija odgovara:

– Bio sam, ali samo na papiru.

Sada je Ćuruvija, kao šef SPS-a za Južni Banat, zapravo najoštriji kritičar vladajuće većine, koju čine DS i DSS. I tvrdi da u Alibunaru ima mnogo mutne vode. Alibunar je, pored Pančeva, pravi politički raritet na lokalu koji nastavlja tradiciju kohabitacije Koštunica–Tadić. Lokalni šef Koštuničine stranke Vojislav Diklić zamenio je Ćuruviju na mestu zamenika predsednika opštine i stabilizovao koaliciju.

U kancelariji novog čuvara opštinskog pečata Dušana Jovanovića (DS), u kojoj dominira portret Zorana Đinđića, Diklić kaže da je savez „žutih” i „plavih” za tri i po godine u opštini Alibunar, sastavljenoj od 10 sela, doneo više nego sve prethodne koalicije u poslednje dve decenije.

– Završavamo veliku sportsku halu u Banatskom Karlovcu, izmestili smo veliku deponiju koja je bila usred sela u roku od šest meseci, završavamo kapelu na groblju u Alibunaru – kažu Jovanović i Diklić. I ponavljaju:

– Idemo dalje. Imenovaćemo uskoro novog predsednika opštine. Mi smo bili bliski saradnici uhapšenog predsednika i ne možemo da komentarišemo ništa o tom slučaju. Voleli bismo da čovek dokaže svoju nevinost. Voleli bismo i da ga posetimo u zatvoru, ali zbog interesa istrage, to nije dozvoljeno – kaže koalicioni dvojac.

Uskoro očekuju i pravi investicioni bum, koji će, tvrde, zapušiti usta svim nevernim tomama. Već dugo su u pregovorima sa velikom multinacionalnom kompanijom sa sedištem u Dubaiju, koja bi u ataru Alibunara trebalo da otvori pogone za proizvodnju i pozapošljavala silne ljude koji, uglavnom, nemaju posao. Ispred prodavnice u centru sela, penzioner Velibor Stanić, nekadašnji opštinski portir kome je društvo u čuvarskoj kućici nekada pravio pripravnik Kišmarton, sumorno tvrdi:

– Cela opština živi od penzija. Plate primaju samo škola, opština i MUP. Imali ste ovde nekad fabrike, radilo se, a sada sve propada. Kišmarton je dolazio da se ugreje. Posle je napredovao.     

Njegov kolega penzioner, ali policajski, sa Kišmartonom je radio zajedno u MUP-u. 

– Sećam se da je suspendovan kao mladi policajac jer je pretukao neku bitangu. Bio je u pravu, a skrajnut je. I valjda se tada opametio. Video je kako u Srbiji možeš da uspeš. I učlanio se – smeje se gorko stari policajac koji se nije učlanio.

I ne kaje se. Ne može da preživi do prvog, ali je bar slobodan.

----------------------------------------------

Zvanična biografija

Na zvaničnom sajtu opštine Alibunar istaknuta je zvanična biografija Danijela Kišmartona. U njoj se navodi da je on od 2003. godine službenik MUP-a. Od 2003. do 2008. bio je zaposlen u opštinskoj upravi na različitim dužnostima. Od 2008. je bio koordinator Fonda za kapitalna ulaganja za Južni Banat. Član Demokratske stranke od 2000. godine.