Matici podrinjske pismenosti 180 leta

Rogačica kod Bajine Bašte – Nekad prva i jedina, matica narodne pismenosti u pograničnom području, „praviteljstveno učilište”. Danas sa osam izdvojenih odeljenja, raširena po selima uz Drinu i ispod Maljena, a među najboljim u državi. To je osnovna škola u Rogačici, nevelikom naselju na istoimenoj rečici u bajinobaštanskom kraju, koja ovih dana navršava dugih 180 godina postojanja.

Davne 1832. godine, kad je Srbija stasavala, ovde je smešteno sedište Sokolske nahije, pa je, prema tadašnjim knjaževskim pravilima, nahija morala dobiti i svoju školu, učilište. Tako je Rogačica, okružena tada naseljima s turskim življem, postala prvo mesto u ovom delu zapadne Srbije gde je osnovana srpska škola. Vremenom, stasala je u centar pismenosti srednjeg Podrinja, generacije mudrih glava izvela na životni put.

Beleže ovde da je prvi učitelj bio Antonije Mihailović, a od njegovog doba više od 200 učitelja i nastavnika, danas s diplomama profesora, ovde je učilo đake. U novije vreme škola iz Rogačice, koja nosi ime Stevana Joksimovića i odeljenjima pokriva trećinu opštinskog područja (pored matične, tu je i jedno osmorazredno u Bačevcima i sedam četvororazrednih), ističe se po uspešnom nastavnom radu i nagradama na učeničkim takmičenjima, kao i po vannastavnim aktivnostima.

Poslednjih godina njome direktoruje Rade Jezdić, dobitnik Svetosavske nagrade, pa je on svoj radni elan i na ostale ovde preneo.– U prošloj godini u matičnoj školi smo stvorili dve digitalne učionice sa 30 kompjutera, a računari i video-bimovi stigli su i u seoske četvororazredne škole, u kojima ima đaka pešaka. U školi u Rogačici smo renovirali mokri čvor, stolariju, fasadu i drugo, u Bačevcima promenili krov i uredili dvorište prema Drini, u Gvoscu renovirali školsku zgradu, u Jasiku napravili mali bazen uz školu.

Ponovo je proradila škola u Lještanskom koja je bila privremeno zatvorena, pošto je prethodno u obnovu njenog zdanja uloženo oko dva miliona dinara. Od prošle školske godine obezbeđen je besplatan autobuski prevoz za đake do kuća u pojedinim planinskim selima. Naša škola ima i svoj Klub sponzora koga čine njeni bivši đaci koji su postali privrednici i uticajni građani.

A naša posebnost je što u Lještanskom imamo „Pesničku gradinu”, deo školskog dvorišta u kome svake jeseni dobitnici prestižne „Račanske povelje” zasade po jedno drvo – navodi direktor Jezdić.

Uspešan rad škole iz Rogačice i entuzijazam njenih radnika, koji neretko putuju desetinama kilometara do udaljenih sela, primećen je i u Ministarstvu prosvete. Ono ju je nedavno svrstalo među najbolje u Srbiji i uvrstilo u najuži spisak kandidata za Svetosavsku nagradu.

B. Pejović