Zaštićene centralne zone

Beč je poznat po starim građevinama koje krase njegovo uže gradsko jezgro. Bečlije, ponosne na svoj grad, i te kako brinu da te starine opstanu u svojoj punoj lepoti. I da se dah nekih minulih vremena sačuva zauvek, poput Mocartove muzike, Štrausovih valcera, i nadaleko poznatih bečkih torti i kolača...

– Posle rušenja gradskih zidina sredinom 19. veka Beč se razvijao tako da su u gradsko područje sukcesivno uključivana mesta koja su se prethodno nalazila van bedema. Današnji Beč, tako, ima brojna stara gradska jezgra, osim istorijskog u centru Beča, koja znatno doprinose slici grada. Urbanizam Beča je poslednjih godina i decenija razvio metode koje regulišu pažljiv pristup savremene arhitekture istorijskoj, urbanističkoj okolini centra Beča, kao i istorijskim jezgrima. Ove metode imaju za cilj da čuvaju kulturno nasleđe Beča, ali i da istovremeno podstiču novi razvoj. Svest i odgovornost za istorijsko nasleđe, s jedne strane, i uloga Beča kao grada otvorenog prema svetu, s druge strane, moraju da se usklade – kaže bečki gradski arhitekta dr Kurt Puhinger, šef grupe za planiranje u Direkciji Magistrata grada Beča.

Kad se nešto gradi u strogom centru Beča, postoje određena pravila koja se moraju poštovati, jer opstaje termin zaštićene zone.

– Kao dopuna regulativi o građenju, koja važi za ceo grad, u slučaju novogradnje u centru Beča pre svega je od značaja zakon o zaštićenim zonama. Zaštićene zone su one oblasti u području Beča u kojima je zagarantovano očuvanje karakteristične slike grada u skladu sa njegovim prirodnim datostima, njegovim istorijskim strukturama, građevinskom supstancom i mnogostrukim funkcijama. Zaštićene zone su utvrđene u bečkom prostornom i građevinskom planu – dodaje bečki gradski arhitekta.

Da bi se zadovoljile rastuće potrebe za novim zgradama i stanovima, prema njegovim rečima, veće međusobno povezane površine razvijaju se u proširenim gradskim područjima, kako u gradu, tako i van gusto izgrađenih gradskih područja.

– U gusto izgrađenim područjima, pre svega, dolaze u obzir parlog i napuštene površine kasarni ili nekadašnjih železničkih stanica. Ove površine se razvijaju tako što se po pravilu sastavljaju master planovi preko konkursa. Sama realizacija odvija se preko izvođača stambenih zgrada. Pojedinačne zgrade u centralnom području se pretežno grade na neizgrađenom zemljištu u okviru važećih građevinskih planova.

Postavlja se i pitanje da li postoje pravila koja grad Beč propisuje privatnim vlasnicima kuća ili stanova pri gradnji a odgovor je da se principijelno, prilikom gradnje, moraju poštovati odredbe bečke građevinske regulative koje pravno imaju status pokrajinskog zakona. Primera radi, prostornim i građevinskim planom obligatorno su utvrđena sva buduća korišćenja i način, kao i intenzitet korišćenja nekog područja prema građevinskom planu.

Beč je prosperitetan grad koji i dalje raste. Prema svim procenama, računa se sa rastom od 70.000 do 140.000 stanovnika narednih godina. Zato se planira i izgradnja 6.500-7.000 novih stanova koji će doprineti dobroj ponudi na tržištu nekretnina.

– Grad Beč se trudi da omogući raznovrsne oblike stanovanja, od solitera do zgusnutih niskih građevina. Međutim, preovlađuje višespratna gradnja, obično oko pet spratova. A uporedo sa stambenom novogradnjom, značajan stožer gradske razvojne politike je obnavljanje grada saniranjem četvrti podignutih u periodu od 1850. godine do Prvog svetskog rata – naglašava bečki gradski arhitekta dr Kurt Puhinger.