Pravo kroz velika vrata

Berlin- Ubedljivo najmnogoljudniju filmsku delegaciju na 63. Berlinalu ima koprodukcijski, srpsko-nemačko-hrvatsko-slovenačko-francuski film „Krugovi” Srdana Golubovića!

Posle svečane premijere, sutra veče u dvorani „Delfi”, izvan festivalskog kompleksa na Potsdamer placu, publici će se pokloniti: Srdan Golubović kao reditelj i producent, scenaristi Srđan Koljević i Melina Pota Koljević, producenti: Jelena Mitrović (Srbija), Aleksander Ris (Nemačka), Boris T. Matić (Hrvatska), Danijel Hočevar (Slovenija), Emili Žorž (Francuska), Igor Kecman (Srbija, izvršni producent), glumci: Leon Lučev (Hrvatska), Hristina Popović, Nebojša Gologovac, Aleksandar Berček, Geno Lešer (Nemačka), ali i direktor fotografije Aleksandar Ilić, kompozitor Mario Šnajder i scenograf Goran Joksimović. „Krugovi” će tako imati svojih, i više nego uočljivih, pet minuta slave u „šumi” od oko trista filmova koji se prikazuju u raznim i raznovrsnim programima Berlinskog festivala.

 Golubovićev film imao je juče susret i sa onom, najprobirljivijom publikom, koju čine internacionalni kritičari i novinari. Reakcije su većinom pozitivne. One su, kao uvertira, do Berlina stizale već odmah posle festivala u Sandensu sa kojeg su američki kritičari slali u svet svoje pozitivne kritike. „Srpski reditelj Srdan Golubović bavi se ožiljcima rata u `Krugovima`, jednostavnom i krajnje dirljivom filmu o šteti koju su ljudskim dušama nanela neprijateljstva koja su potresala region godinama”, piše u „Holivud riporteru”, dok ugledni „Varajeti” ističe da je film „Krugovi” posebno „blagosloven kamerom Aleksandra Ilića” i da „Golubović drži gledaoca tako izvan balansa i gladnog za nastavak priče, da je konačni ishod ushićujući”. Posle novinarske projekcije, jasno je da će „Krugovi”, baš kao i Golubovićeva „Klopka” koji je svojevremeno takođe bio viđen u Berlinu, imati dobru preporuku za budući festivalski život. Za onaj, bioskopski život u inostranstvu, preporuke se mogu čuti tek posle sutrašnjeg zvaničnog berlinskog susreta sa publikom.

 Test publike veoma uspešno je već položila Ivana Todorović, koja se sa svojim kratkometražnim dokumentarnim filmom „Ja, kad sam bila klinac, bila sam klinka” takmiči za „Zlatnog medveda” u glavnom berlinskom programu, u kategoriji kratkog filma. Todorovićevoj na tome posebno treba čestitati, jer je sa svojim filmom prošla kroz usko „sito” berlinske selekcije i to bez bilo kakvog inostranog koprodukcijskog lobiranja. Njen film je snimljen skromnim sredstvima, u produkciji beogradskog akademskog centra DK „Studentski grad”, ali je svojim sadržajem, estetikom i porukom i veoma izražajan i moćan. Osim što ga je režirala, Todorovićeva je film i sama snimala, montažu potpisuje Jelena Maksimović, muziku je radio Draško Adžić, a obradu zvuka Danijel Milošević. Tekst predstave čiji su delovi korišćeni u filmu, napisale su protagonistkinja filma i dramaturg Olga Dimitrijević, dok kabare „Iza ogledala” potpisuje tim mladih umetnika.

 Ivana Todorović junakinju svog filma – transrodnu osobu koja ulicama Beograda hoda obučena kao muškarac, tridesetdevetogodišnju„seks- radnicu” Gocu, koja brine o svojoj nećaki i voli svoga dečka (koji je ne poštuje), izvodi na javnu scenu, pred gledaoce koji će je zahvaljujući rediteljkinom senzibilitetu, prihvatiti, razumeti, i poštovati, prepoznajući u ovom intrigantnom filmu i univerzalnu priču o ljubavi, traganju za srećom i želju za pripadanjem. Tako svojstveno svakom ljudskom biću. Humano i iskreno, snažno.

 Provokativnu podsekciju Foruma, nazvanu „Prošireno”, juče je otvorio dugometražni eksperimentalni film „Jugoslavija, kako je ideologija pokretala naše kolektivno telo” (proizvodnja: Srbija/Nemačka/Francuska), beogradske vizuelne umetnice, rediteljke i angažovane kulturne radnice Marte Popivode. Reč je o istraživačkom filmu i veoma ličnom pogledu na istoriju socijalističke Jugoslavije, njen dramatični kraj i preobražaj u nekoliko nacionalnih država u kojima „cveta” kapitalistička „obnova” i klasno društvo.

–Sve to me je navelo da ponovo prođem kroz medijske slike i ispitam kako se jedno društvo menjalo izvodeći samo sebe u javnom prostoru. U dramaturškom smislu, film koristi teorijske koncepte društvene koreografije i društvene drame, prevodeći ih na jezik filma, kaže za „Politiku” Marta Popivoda.

 Baveći se izvođenjem ideologije u javnom prostoru, putem masovnih performansa, autorka analizira filmske i video zapise iz posleratnog razdoblja Jugoslavije (1945-2000), fokusirajući se na masovne državne izvedbe od omladinskih radnih akcija do proslave Dana mladosti, kao i na javne proteste od studentskih demonstracija 1968,do petooktobarske revolucije. Prolazeći kroz medijske slike, film postepeno (re)konstruiše iscrpljivanje komunističke ideologije kroz promene odnosa između ljudi, ideologije i države. Završava se pred vratima savremene demokratije i neoliberalnog kapitalizma u Srbiji, tražeći od gledaoca da promisli zašto su građani tako lako napustili zamisli socijalističkog kolektivizma, bratstva i jedinstva zarad, prvo nacionalizma i rata, a zatim i obećanja slobode i demokratije, za koje se ispostavilo da zapravo znače individualizam i „divlji” kapitalizam.

 U berlinskom „Talent kampusu” koji je posvećen studentima filma, ove godine učestvuju scenarista i reditelj Nenad Mikalački, rediteljka Katarina Stanković i snimatelj Mihajlo Savić...

-----------------------------------------------------------

Srpski filmovi na marketu

Štand Filmskog centra Srbije na EFM na izvrsnom je mestu, uočljiv i dobro posećen. U organizaciji FCS, projekcije na marketu za potencijalne kupce i festivalske programere, imaju svi srpski filmovi koji nemaju iza sebe „word sales” kompaniju. Tako je strancima omogućeno da vide: „Drugi život” Ž.Mirkovića, „Led” Jelene Bajić Jočić, „Artiljero” S. Anđelića, „Ljubav dolazi kasnije” H. A. Đurovića, „Vir” B. V. Kosovčevića, „Valter” A. Aćina i „Odumiranje” Miloša Pušića. Pred inostranim kupcima je i dugoočekivani „Mamaroš” Mome Mrdakovića, iza kojeg stoji kompanija „Vajld banč”...