Mirisno putovanje u noć sa Reneom Lalikom

Misteriozna, senzualna nota parfema u bočici tamnoj kao noćno nebo posuto srebrnkastim zvezdama bila je fatalno privlačna za dame. Znao je to Rene Lalik kada je oblikovao predmet tako jednostavan kao što je lopta koja staje na dlan otvorene šake. Na vrhu je grlić sa zatvaračem na kojem su utisnuta slova koja pozivaju „u noć, avanturu, nepoznato, u nešto tajnom obavijeno”.

Kobaltplava boja šalje poruku da je žena pod okriljem noći i pod plaštom mirisnog oblaka, spremna da krene stazom sopstvenih snova.

Lalik, veliki majstor umetničkog zanata, čarobnjak stakla i stvari koje je od njega kreirao (u prvom redu, lampe, vaze, ukrase i nakit, a odmah zatim i bočice za parfeme), dobro je poznavao žensku slabost prema lepoti i prema izazovima. Kažu da je plavu bočicu iz 1924. godine posvetio najslavnijoj među slavnima toga vremena, glumačkoj divi Sari Bernar (1844–1923), koja je bila oličenje nedokučive tajne.

Bočica je visine 25 centimetara, nema nijednu pravu liniju već samo obline, od lopte-bočice, preko kruga-otvora i zatvarača do valjka-grlića i čepa. Jedino su srebrnkasti otvori iz kojih svetlucaju zvezde i prelivaju se baš kao one na nebu – zvezdasti, što čini savršenu ravnotežu između primenjene forme i korišćenih boja.

Ovu bočicu nemoguće je imitirati, što ne znači da imitatora nema.

Na tržištu se pojavila jeftina kopija plave bočice sa sadržajem sladunjavog mirisa na kojoj piše „Britni Spirs”, uz podnaslov „Ponoćna fantazija”. Spada u artikle koji su najčešće na sniženju. Zašto? Pa zbog razlike između genija Lalika i štancovanja mas-proizvoda staklenih bočica, kao i razlike između Sare i Britni.

----------------------------------------------

Lalik – majstor zlata i stakla

Francuski umetnik i dizajner Rene Lalik (1860–1945), rođen je u mestu Au na Marni u Šampanji. Studirao je na Umetničkoj školi crtanja u Parizu i istovremeno učio zlatarstvo kod poznatih pariskih juvelira. Sopstveni biznis započeo je 1885, provodio sate i sate u Luvru, sarađivao sa modnim magazinima, i skrenuo na sebe pažnju javnosti originalnim idejama. Radio je scenski nakit za Saru Bernar. Pošto je počeo da se interesuje za umetničko oblikovanje stakla, izlagao je na brojnim izložbama, kreira vaze i svećnjake, tapete i tekstil. Kreirao je predmete za luksuzne apartmane prekookeanskih brodova linije „Normandija”. Postao je poznat i priznat kao umetnik-staklar širom sveta.

Godine 1933. priređena je velika retrospektiva u Muzeju dekorativnih umetnosti u Parizu, gde je prikazan umetnički put ovog majstora umetničkog zanata od naturalizma ranih radova, preko simbolizma zrelog doba do modernističkog geometrizma kasnijih dela.