Balkanska strana medalje

Specijalno za "Politiku"
Pariz, maja – Balkanski muzički guru Goran Bregović započeo je pre nekoliko dana svoju evropsku turneju u Parizu. Popularni gitarista i kompozitor je sa novim programom nazvanim "Forgive me, is this the way to the Future" nastupio na ekskluzivnoj lokaciji Pozorišta na Jelisejskim poljima.

Mnogi poštovaoci rada ovog sarajevskog umetnika koji su sa područja bivše Jugoslavije rekli su posle koncerta da je događaj kome su prisustvovali jedan od najlepših njegovih nastupa koje su gledali i ujedno i karika koja im je nedostajala u pokušaju da shvate kako Bregovićevu muziku doživljavaju na drugom govornom području, gde većina ne razume tekstove pesama. Sama ideja novog programa je odlična. Spajajući priču o prijateljstvu Vuka Karadžića i Getea, Bregović muzikom daje sugestivan prikaz dveju

sredina, kultura i pogleda na svet, ujedno pružajući priču o razumevanju i međusobnom nadopunjavanju tradicije i savremenosti.

Kristijan Jarvi, Estonac odrastao u Njujorku gde vodi "Absolute Ensemble", specijalista za muziku kompozitora 20. veka i šef-dirigent orkestra u Beču, novi je i ključan Bregovićev saradnik u ovom projektu. Zadužen za orkestracije, Jarvi je "druga strana" muzičke medalje spojene velikim orkestrom od 25 muzičara i pevača.

Posle prošlogodišnje opere "Karmen sa sretnim završetkom", ovaj put radi se o isključivo muzičkom programu i sigurno najkompleksnijem Bregovićevom izdanju do danas. Budući da je u više od trideset godina karijere potpisao mnogo toga, "Oprostite, da li je ovo put za budućnost" predstavlja Bregovića kao kompozitora savremene klasične muzike čija vizija ima veoma velik odjek i usred Pariza.

Iako se u još tri segmenta od po dvadesetak minuta nalaze i poznatije revizije "Ćiribiribele" i celokupna orkestracija Ranka Rihtmana sa originalne verzije pesme "Sve će to mila moja prekriti snegovi ruzmarin i šaš", većina Bregovićeve muzike je nova, napisana za ovu priliku.

Majstorskim povezivanjem različitog, vedrog i tmurnog, vokalne muzike i orkestracija, hermetičnog i veselog, Bregović je napisao verovatno najfascinantnije poglavlje u svojoj karijeri etno-muzikologa, dobivši na kraju zaslužene ovacije prepunog pozorišta, rasprodanog tri meseca pre premijere.

Ako se Raj Kuder može pohvaliti legitimacijom pionira modernih muzičkih istraživanja, a Brus Springstin sa "Seeger Sessions Bandom" na površinu izvlači američku folk tradiciju, Bregovićeva varijanta "Balkan sessionsa" jednako je važna kao svedočanstvo kulturološke "tačke usijanja" najrazličitijih uticaja i majstorski skupljena muzika prostora bogatog raznim začinima i sastojcima.