Golubac čeka "master plan"

Požarevac – Golubačku tvrđavu, kulturno dobro koje zauzima važno mesto u brošurama o turističkoj ponudi Srbije, znatiželjnici već godinama posećuju na sopstvenu odgovornost. Mada su kamene zidine u dobrom stanju, drveni spratovi i stepenice, kojima su bile spojene, odavno su pretvorene u prah.
Ipak, iako se u tvrđavu decenijama nije ulagalo, Golubac je i danas dobro posećen zbog blizine arheološkog nalazišta Lepenski vir, ali i zbog Đerdapske magistrale, najkraće drumske veze Srbije sa istočnim delovima Balkanskog poluostrva.

– Opština Golubac shodno svojom mogućnostima pokušava da afirmiše Golubačku tvrđavu na turističkoj karti Srbije i Evrope. Očekujemo pomoć države, jer opština nema ingerencije nad starim gradom. On je u nadležnosti Republičkog zavoda za zaštitu spomenika. Zemljište je deo Nacionalnog parka "Đerdap" i uticaj lokalne samouprave na njegovo uređenje je minimalan, a opštinski budžet nije dovoljan za takav projekat – ističe za "Politiku" Zoran Pajkić, predsednik opštine Golubac.

Golubačka tvrđava, dugih zidina nepravilnog oblika povezanih sa devet kula, sazidana je, kako se veruje, početkom 14. veka na stenovitoj padini na ulazu u Đerdapsku klisuru četiri kilometra nizvodno od Golupca. Najniži delovi starog grada su pod vodom. Desetu kulu, topovnjaču, što štrči iz Dunava, kasnije su dozidali Turci.

U prvoj polovini 20. veka brodovi su se često pristajali u Golupcu, graničnom mestu prema Austrougarskoj, poznatom po trgovini. Neposredno posle Prvog svetskog rata, po nečijoj "genijalnoj" zamisli, kroz stenu na kojoj je tvrđava probijen je put koji prolazi kroz stari grad i obe gradske kapije. Danas tuda, svakodnevno, tutnje stotine šlepera.

– Inostrani gosti, zapanjeni činjenicom da se vredni spomenik kulture uništava javnim saobraćajem, prvo nam na to ukazuju – kaže Pajkić.

– Stručnjaci Ministarstva ekonomije trenutno izrađuju "master plan" budućeg razvoja ove opštine, sa naglaskom na uređenje starog golubačkog grada kao turističke destinacije. Njime će biti predviđena i izgradnja obilaznice oko utvrđenja. To moramo da uradimo da bismo ga spasli od propadanja. Planiramo i izgradnju velikog amfiteatra na brdu iznad njega i uređenje pešačke i biciklističke staze obalom Dunava kojom bismo Golubac spojili sa Vinčom, najvećim vikend naseljem u Srbiji – naglašava Pajkić.

U krugu od pedesetak kilometara oko Golupca nalaze se i Srebrno jezero, Nacionalni park "Đerdap", arheološki lokaliteti Lepenski vir i Viminacijum, pećine Ceremošnja i Ravništarka u Kučevu, srednjovekovni manastiri Tuman, Nimnik i Rukumija... To je veliki turistički potencijal. Strani turisti, najčešće Nemci, dolaze ovde, ali kratko ostaju jer i kad im zastane dah od lepote starog grada, strah od šetnje neobezbeđenim zidinama skoro uvek prevlada. Pored toga, na prilazima utvrđenju ne postoji nijedan restoran u kome bi gost mogao da se okrepi, nema table sa istorijatom, pa ni prodavnica suvenira. U Golupcu postoji hotel "Golubački grad", a ipak je malo turista koji se odlučuju da se u gradu zadrže bar dva–tri dana.

– Hotel je privatizovan pre nekoliko godina, ali je u prilično lošem stanju jer nije renoviran. Nadu polažemo u naše građane, pa smo već počeli kategorizaciju privatnog smeštaja u domaćinstvima – objašnjava Zoran Pajkić, nadajući se da će za turizam u Golupcu uskoro doći bolji dani.