Marke posvećene konjičkom sportu

Pošta Srbije emitovala je 28. juna prigodnu poštansku seriju od četiri marke posvećene konjičkom sportu. Iako za ovo izdanje maraka ne postoji neposredan povod, poput godišnjice, značajnog događaja i slično, konji predstavljaju jednu od najomiljenijih tema u filateliji, pa će i ovo izdanje naići na dobar prijem i to ne samo kod naših sakupljača.

Međunarodna konjička federacija je osnovana 1921. godine i pod njenom nadležnošću nalazi se osam disciplina konjičkog sporta. To su dresura, preponsko jahanje, vojno jahanje, vožnja zaprega, voltežovanje (gimnastika na konju), reining (kaubojska dresura), enđurans (daljinsko jahanje), kao i jahanje za osobe sa invaliditetom. Od ovih disciplina tri su olimpijske: dresura, preponsko i vojno jahanje. Preponsko jahanje je najpopularnija disciplina konjičkog sporta, a prva takmičenja održana su u Parizu 1866. i u Dablinu 1868. godine. Takmičenje u daljinskom jahanju prvi put su održana u Sjedinjenim Američkim Državama pedesetih godina prošlog veka.

Prema sačuvanim podacima 682. godine pre nove ere trka dvokolica, koje vuku četiri konja, bila je sastavni deo 25. olimpijskih igara u antičkoj Grčkoj. Ovo je prvi zabeleženi podatak o konjičkom sportu kao olimpijskoj disciplini. Već na Drugim savremenim olimpijskim igrama, koje su održane u Parizu 1900. godine, konjički sport se pojavljuje kao sastavni deo programa i to samo kao takmičenje u preskakanju prepona.

Takmičenja u konjičkom sportu, u preponskom, dresurnom i vojnom jahanju, koja su i danas na programu olimpijskih igara, prvi put su uvedena u Stokholmu. Do 1952. godine takmičenja u konjičkom sportu na olimpijadama i međunarodnim takmičenjima bila su rezervisana isključivo za vojna lica. Od te godine ukida se zabrana nastupanja za civile i od tada se muškarci i žene takmiče rame uz rame.

Zanimljivo je da nauka u potpunosti poznaje evoluciju konja. Njihovi najdalji preci nose naziv Eohipus – prvi konji. Taj konjić veličine lisice nije imao kopita, već po četiri prsta na prednjim nogama i po tri na zadnjim. Obitavao je na području današnje Evrope i Severne Amerike u močvarnim predelima. Današnji konji imaju samo jedan prst – kopito, dok su mu ostali prsti zakržljali. Iznad kopita se nalazi veoma vitak članak pomoću koga se konj kreće pravom lakoćom.

Konj ima posebno razvijenu vilicu. Sekutići su mu vrlo jaki, imaju oštru i široku vilicu pomoću kojih konj odgriza nisku travu sve do korena. U mekom korenu zuba nalazi se koža koja stvara gleđ i služi za određivanje starosti konja.

Pokretljive usne imaju veliku ulogu pri uzimanju hrane. Gornja usna može se izdužiti kao kratka surla, tako da kod konja nailazimo na začetak tapirove surle, sa kojim je konj srodan. Gornjom vilicom konj čupa lišće i granje sa žbunja i drveća.

Motivi na markama od 20 dinara su daljinsko jahanje i zaprege, a na markama od 40 dinara su dresura i prepone.

Umetničku obradu maraka uradila je Ana Kostić, diplomirani grafički dizajner iz Beograda, dok je stručnu saradnju pružio Predrag Ilić, predsednik Saveza za konjički sport Srbije za olimpijske i FEI discipline konjičkog sporta.

Marke su štampane tehnikom višebojnog ofseta u novosadskoj štampariji "Forum" u šalterskim tabacima od 20 komada maraka. U srednjoj koloni tabaka su vinjete sa motivom preskakanja prepone. Tiraž je 28.000 kompletnih serija. Na dan emitovanja maraka DP "Jugomarka" izdala je dva prigodna koverta prvog dana sa žigom pošte 11101 Beograd.

B. S.