Četrnaest puta prvak Srbije u rvanju

Scene rvačkih zahvata nižu se kao na filmskoj traci. Treninzi sa sparing-partnerima, vežbe s neizbežnim Bilijem (rvačkom lutkom), na strunjačama i raznim spravama, čak i na kamionskoj gumi po kojoj se bespoštedno udara maljem. A u žiži – Damjan Đorđević, 14 puta prvak Srbije u rvanju, od pionira do kadeta.

Ovaj sedamnaestogodišnji Dorćolac i sinoć je uporno trenirao u Rvačkom klubu „Partizan”. To mu je drugi svakodnevni trening. Prvi je (prepodnevni) na terenu FK Dorćola, i to isključivo kondicioni.

„Rvanje iznad svega, nije mi teško, navikao sam”, kaže Damjan i tvrdi da ga je prema rvanju usmerio otac. Druži se s Dorćolcima u „Alasu”, a rvački idol mu je „ruski medved” Aleksandar Kareljin, najbolji rvač grčko-rimskim stilom svih vremena: osvajač tri olimpijska zlata, devetostruki prvak sveta, dvanaestostruki prvak Evrope.

Od srpskih rvača najviše ceni Aleksandra Maksimovića, a posebno respektuje Uroša Čulića, uzornog Dorćolca koji je bio prvak sveta u greplingu (borilački sport koji objedinjuje brazilsku džijudžicu, rvanje i džudo).

Damjan je, inače, bio i učesnik mladih nada u rvačkom kampu Rusije. „Rvanje je na ovim prostorima pomalo zaboravljen, iako je jedan od najtrofejnijih srpskih sportova”, ukazuje Damjanov tata Duško Đorđević, zaljubljenik u rvanje, i podseća da je Rvački klub Partizan pre tri godine bio ekipni šampion Evrope.

... do lutke Bila i niza pobeda (Foto Miki Veličković)

Damjan Đorđević ide u Sportsku gimnaziju u Beogradu. Stručnjaci kažu da ovaj perspektivni sportista ispunjava svih pet uslova, neophodnih za dobrog rvača: gimnastika, akrobatika, snaga, tehnika i brzina. Pobeđivao je, uostalom, i u trčanju na srednje staze – na tradicionalnom krosu opštine Stari grad, i to pet puta.

Damjan je skladno građen i brzo uspostavlja rvačku dominaciju, tvrde stručnjaci. Kratak vrat, jake grudi, ravan stomak, malo povijena leđa, snažne ruke i noge – to su njegove fizičke predispozicije. Tu je i prirodna nadarenost Damjana Đorđevića, sjajna kondicija kao i razrađena tehnika.

Razvio se u snažnog i perspektivnog rvača koji će iduće godine iz kadeta preći u juniore (18 godina), a zatim – s 20 godina – postaće i senior, kada treba da krene rasplet ozbiljne rvačke priča.

Ovaj rvački kadet s Dorćola počeo je da trenira grčko-rimski i slobodni stil još kao pionir (sa sedam i po godina) u Železničaru, kod trenera Ljubiše Stoškovića – lovca na rvačke talente. Posle entuzijaste Stoška, trener u Železničaru bio mu je Batrić Karadžić, a u Partizanu – Srđan Klisarić.

Boško Kecman, Damjanov sadašnji trener, inače ugledni rvački stručnjak, kaže da je njegov pulen sazreo za efektnije pobede, da je uporan, perspektivan, borben, nabijen kondicijom i tehnikom. Damjan je na dobrom rvačkom putu a nedavno je promenio i kategoriju – sada je na 66 kilograma, ukazuje Kecman.

U 17 godina postigao je zavidnu reputaciju i seriju uspeha: 14 puta prvak Srbije u rvanju grčko-rimskim i slobodnim stilom, 12 puta šampion Kupa Srbije, 11 puta prvak Beograda i niz međunarodnih pobeda i osvojenih turnira.

Uporno trenira dva puta dnevno, usavršava rvačke zahvate i veruje da njegovo vreme u ovom olimpijskom sportu tek dolazi.