Kobane – simbol otpora Islamskoj državi

Tragična vest i poražavajući video-zapis stigli su u ponedeljak iz malog turskog grada Suruča, u kojem pretežno žive ljudi kurdske nacionalnosti, gde je nekoliko desetina ljudi poginulo, a više od sto teško povređeno u eksploziji koju je podmetnuo za sada nepoznati počinilac. Nesumnjivo je da je razlog ovog kukavičkog napada protivljenje akciji solidarnosti sa gradom Kobane, koja je trajala sve dok eksplozija s leđa nije pokosila brojne mlade ljude. Njihov plan bio je da zajedno otputuju u Kobane, administrativni centar Zapadnog Kurdistana (Rožava), regije na severu Sirije, koja je autonomna od novembra 2013, i doprinesu njegovoj obnovi. Islamska država je Kobane zauzela u septembru prošle godine, ali su ga kurdske snage oslobodile u januaru ove. Kobane je time postao simbol otpora Islamskoj državi, jednoj od najkrvoločnijih terorističkih grupa koje trenutno operišu. Bombaški napad u Suruču najverovatnije je osveta Islamske države zbog pretrpljenog poraza.

Kurdski aktivisti u Suruču odigrali su važnu ulogu tokom okupacije Kobanea, dostavljajući hranu i lekove kurdskim borcima iz Narodnih zaštitnih jedinica, u kojima su se posebno svojom hrabrošću istakle Ženske odbrambene jedinice. Kurdske Narodne zaštitne jedinice nastale su 2012. usred sirijskog građanskog rata kada se sirijska vojska povukla iz tog dela prepuštajući kontrolu lokalnim oružanim snagama. Međunarodni borci koji su se pridružili kurdskim Narodnim zaštitnim jedinicama podsećaju na antifašističke dobrovoljce koji su sa različitih strana sveta dolazili da se bore na strani Španske republike 1936–1939. godine.

U Kobaneu se u ovom trenutku odvija jedna od najprogresivnijih narodnih borbi u svetu, a posebno se ističu principi na kojima je zasnovan Zapadni Kurdistan – direktna demokratija, ravnopravnost polova i ekološka održivost. Politički sistem Zapadnog Kurdistana je inspirisan anarhističkim i liberterskim socijalističkim principima. Mračnjaštvu Islamske države i kalifatskim zamislima suprotstavljena je najprogresivnija politika u svakom smislu. Ravnopravnost žena je presedan na tim prostorima i u nekim aspektima progresivnija je nego u Evropi. Sve to pokazuje da se civilizacijski standardi razvijaju i šire inspirisani progresivnim idejama, u konkretnim narodnim borbama, dok zapadne sile, koje se diče svojim načinom života i vrednostima, najčešće za svoje bliske partnere uzimaju moćne, a nehumane zemlje, koje svoje građane tretiraju na nipodaštavajući i represivan način.

Turski premijer je osudio bombaški napad u Suruču, ali represivna politika prema Kurdima ima svoje uporište u samoj turskoj državi. Ne samo što je Kurde u skorašnjoj prošlosti masovno masakrirala ova članica NATO-a već je borcima Islamske države pružana logistička podrška za napade na Kurde sa turske granice. Otkud to da najveći broj muslimana sa prostora Balkana odlazi u redove Islamske države da ratuje protiv Kurda? Zašto ne odlaze da od pokolja brane Kurde, koji su takođe pretežno sunitski muslimani? Mislim da to samo svedoči o represivnoj kulturnoj matrici iz koje pristižu. Prvi video-zapisi zverskih ubistava kakve danas Islamska država masovno plasira u javnost u propagandne svrhe potiču još iz rata u Bosni. Mnogi od tih krvoločnih „svetih ratnika” po završetku rata dobili su državljanstvo BiH i dan-danas su važna karika u međunarodnoj terorističkoj mreži. Na Kurde se gleda kao na previše svetovne muslimane, koji su zaraženi levičarskim idejama o ravnopravnosti i jednakosti. Za nas ostale, uprkos svim teškoćama i nedostacima, radikalni humanistički pokušaj društvenog transformisanja koji se trenutno događa u Kobaneu, zaslužuje podršku i može da bude samo podstrek.

Predsednik Pokreta za slobodu