Med i ovčiji sir na Krupajskom vrelu

Sto pedeset kilometara od Beograda, na pravcu Požarevac–Petrovac na Mlavi–Krepoljin, pa putem desno do sela Milanovac, nalazi se Krupajsko vrelo – izvor reke Krupaje u podnožju planine Beljanice.
Priroda je ovde bila vrlo darežljiva, pa je na rastojanju od tridesetak metara podarila tri vode sa temperaturnim razlikama od po sedam stepeni: izvor Krupaje iz pećine, temperature 11 stepeni, pitka voda od 18 stepeni, sa 400 metara dubine, i topla voda za kupanje od 25 stepeni.
Ljudima je to od davnina bilo zanimljivo pa su na prostoru 50x50 metara "dopunili" prirodu kamenom branom, ribnjakom pastrmke, protočnim bazenom za kupanje (voda se u bazenu kompletno zameni za 24 sata), vodenicom i mini-hidrocentralom.

Okolo su stoletne šume i pašnjaci sa homoljskim ovcama i jaganjcima, pa su gosti često u dilemi da li za obrok da izaberu homoljsku jagnjetinu ili pastrmku, uz još dva brenda ovog kraja – med i ovčiji sir.

Pošto je ovaj prostor proglašen spomenikom prirode prve kategorije (pod zaštitom države), na samoj lokaciji ništa ne sme da se gradi, pa ovde može da boravi mali broj gostiju, tj. onoliko koliki je kapacitet jednog objekta porodice Petrović, vlasnika cele ove lokacije.

Međutim, na udaljenosti od 500 do 700 metara ima dosta novih i divnih kuća gde čovek može udobno da se smesti kod nekog drugog domaćina. Meštani se trude da što bolje ugode gostima, i to po znatno nižim cenama od poznatih turističkih centara Srbije.

Ukoliko gosti žele da bolje upoznaju Homolje sa okolinom mogući su jednodnevni izleti u pravcu Žagubice (sa vrelom Mlave), Crnog vrha, Borskog jezera ili na jug gde je vodopad na izvoru Resave (najveći u Srbiji), Resavska pećina i prelepa priroda.

Na svim pravcima postoje brojne crkve i manastiri koje svakako ne bi trebalo mimoići.

Naravno, interesantno je upoznati i narod tog kraja – to su većinom Vlasi koji imaju svoj jezik (bez pisanih znakova), ali svi govore i srpski pa nema problema u sporazumevanju.