Pesma o sebi

Gospod me seja celo vreme?

I svud sam nova reč i znamen.

U belom hlebu prvo seme,

U tvrđavama krvav kamen.

I prvi pogled zaljubljenih,

I nož u ruci haramije,

I molitva iz srca vernih,

I san na pesku gladne zmije,

I brodolom u osvit vedar,

I očajnikov krik za snagom,

I na Libanu sjajni kedar,

I strašna vojska pred Kartagom.

I ja sam nada srca setnog,

I far u moru nepoznatom,

I reč sa usta krivokletnog,

I lihvareva žeđ za zlatom.

Na pustom putu atom praha,

U nebu sunčev krug i slika,

Žižak u domu siromaha,

Suza u oku mučenika.

(Politika, 6. januar 1932. godine)