Grob Cecilije Metele

Spava Cecilija Metela, sve spava,

Sto godina prespi i sto novih začne.

Peva tić iz žita i kosač iz trava,

A ništa da prene trepavice plačne.

U mrak bela stada sa humova shode;

Golubi iz polja beže ispred sene;

Apijom se vrate legije što vode

Kralje od istoka, i pljačku, i plene.

Oči Cecilije mokrih trepavica,

Od sveg okrenute sad gledaju drugde:

Ne prenu ih trube ni glas noćnih ptica.

Sto godina mirno ona pređe svugde:

Lepota je smrti bez svojih granica;

A mokre su oči okrenute drugde.

(Politika 6. januar 1922. godine)