Mladi slavisti u postojbini Nemanjića

Srpska srednjovekovna država i kultura bile su teme studijskog putovanja u Despotovac, manastire Manasiju i Ravanicu, koje je Međunarodni slavistički centar Filološkog fakulteta Univerziteta u Beogradu upriličio za strane stipendiste, studente srpskog jezika.

To je samo jedan od programa koje i ove godine, tradicionalno, organizuje MSC, domaćin 46. međunarodnog skupa slavista, u nameri da studente srpskog jezika iz čak 18 zemalja sveta i praktično upozna sa srpskom istorijom, institucijama i spomenicima kulture. Slavisti će prilikom ovog gostovanja posetiti i Galeriju fresaka, Muzej Nikole Tesle, Vojni muzej, Zadužbinu Ive Andrića, Institut za srpski jezik, Narodnu biblioteku, Institut za srpsku književnost i umetnosti i kraljevski dvorski kompleks Beli dvor, Hram Svetoga Save, Konak kneginje Ljubice, Sabornu crkvu... U okviru stručnih izleta obići će manastir Tronošu, kao i Maticu srpsku u Novom Sadu. Očekuje ih i dvodnevni boravak u Tršiću.

Studijsko putovanje u Manasiju i Ravanicu predvodili su istoričari prof. dr Gordana Jovanović i Nebojša Damjanović, kustos savetnik u Istorijskom muzeju Srbije, govoreći o Srbiji iz doba Nemanjića, zatim o usponu kneza Lazara Hrebeljanovića, njegovoj zadužbini manastiru Ravanici, kao i o Manasiji koju je podigao despot Stefan Lazarević u stilu Moravske škole i posvetio je Svetoj Trojici.

Slaviste je dočekala i Sanela Simić, direktorka Narodne biblioteke „Resavska škola“ u Despotovcu. Ova biblioteka poseduje fond od 55.000 knjiga, a po rečima Sanele Simić, ponosi se i tradicionalnim naučnim skupom u okviru Dana srpskog duhovnog preobraženja. Deo izdavačke produkcije ove biblioteke je i zbornik sa naučnih skupova, čije su novo izdanje dobili i strani slavisti za svoje univerzitete.

Gotovo svaki od studenata slavistike ima neobičnu priču i svoj spoj sa srpskim jezikom. Jedan od njih je i Leonardo Salvador, student srpskog jezika na Univerzitetu u Haleu, po ocu Argentinac, po majci Nemac, a u stvari zaljubljenik u kulturu i istoriju Balkana. Ovaj mladi čovek paralelno studira i političke nauke i smatra da se o politici ne može govoriti bez poznavanja istorije i kulture jedne zemlje.

– Na Balkanu mi je najzanimljivija upravo srpska kultura, zbog toga sam odlučio da studiram srpski jezik, iako sam mogao da izaberem poljski ili ruski. Neki moji drugovi imaju roditelje ili baku i dedu, s jedne strane, iz Srbije, već poznaju srpski jezik i mogu da se opredele za naprednije studije srpske kulture. Ja ipak počinjem od jezika – kaže Salvador.

Za sada nema jasnu predstavu o tome čime će se baviti u budućnosti, ali s obzirom na to da poznaje engleski i ruski jezik i da ga zanima i politika, mišljenja je da će njegov poziv objediniti ta znanja.

Melani Rizle iz Hamburga, pak, želi da se bavi prevođenjem. Ona studira BHS jezik, mešavinu bosansko-hrvatsko-srpskog jezika na tamošnjem univerzitetu, po ocu je Nemica, dok je njena majka poreklom iz Bosne. Uz osmeh i na dobrom srpskom jeziku kaže da je njeno ime grčkog porekla i da znači „crna“.

Posle izlaganja o srpskim srednjovekovnim porodicama, njihovim zadužbinama i čuvenim bitkama posle kojih više ništa nije bilo isto, Nebojša Damjanović je za slaviste iz Rusije, Italije, Mađarske, Poljske, Makedonije, Nemačke, Srbije pročitao u originalu i u prevodu na srpski jezik poeziju pesnika iz njihovih domovina, od Dantea i Puškina, do Matije Bećkovića.