Dva minuta vesti

Subotica – U gradu sa oko 110.000 stanovnika, ukoliko u prepodnevnim časovima negde pukne vodovodna cev, ili se, primera radi, otkažu polasci autobusa, ne postoji tradicionalni medij koji bi o tome obavestio Subotičane. Da tu vest čuju na nekom od lokalnih radija treba da sačekaju na pun čas, kad se emituju vesti, ili popodnevne informativne emisije na dve lokalne televizije. Jedini medij koji će odmah reagovati jeste internet, odnosno lokalni portali.

U Subotici postoje tri televizije. TV Subotica i Ju eko su privatne lokalne televizijske stanice koje u popodnevnim časovima emituju kratke vesti i imaju informativne emisije i razgovore sa sagovornicima, a Panon televizija je regionalni centar koji program emituje na mađarskom jeziku. Sve tri televizije imaju i svoje radio-emisije, a osim njih, čuje se i program verskog radija Slavoslovlje i Radija Marija, koji dele frekvenciju, a tu su i muzički radio Hit i Radio Subotica.

Radio Subotica je i poslednji privatizovani gradski medij, koji, iako bi danas napunio zrelih 48 godina, niko nije želeo da kupi ni po početnoj ceni od oko 40.000 evra, ali ni u trećem privatizacionom krugu, kad je njegova cena pala na trećinu. Svih 37 novinara koji su „proizvodili” program na tri jezika, a opsluživali i produkciju na bunjevačkom i nemačkom, dobili su otpremninu i napustili Radio. Država je kapital prenela na osmoro radnika koji su na to imali pravo, a oni svoje udele prodali „VTV kom netu”, koji je, uz bivšu Radio Suboticu, vlasnik i TV Subotice, Siti radija, kao i televizija u Novom Bečeju, Bečeju i Vrbasu. U okviru ove medijske grupacije je i mesečnik „Dani”, jedino glasilo u Subotici koje izlazi na ćiriličnom pismu.

Vladan Stefanović, kao izvršni direktor „VTV” medijske grupe, u razgovoru za „Politiku” kaže da stari koncept radijskog programa više nema slušaoce te zbog toga svakog sata emituju po dve informacije u trajanju od dva do tri minuta.

– Zalažem se za pravi gradski radio, koji će svi da slušaju, a ne „sendvič” program u kojem se na svakih nekoliko časova smenjuju jezici, jer on ne drži pažnju slušalaca. Odlučili smo se za program u kome se svakog časa emituju kratke vesti na dva jezika, i jezik informacije se naizmenično menja iz sata u sat, tako da je vest pročitana na svim jezicima, srpskom, hrvatskom, bunjevačkom i mađarskom. Pošto Radio Subotica nije privatizovana, ne postoji ni obaveza da se nastavi sa prethodnom programskom šemom, ali smo svakako pozvali sve nacionalne savete da predlože saradnju – kaže Stefanović.

Vesti unutar subotičkih medija „VTV kom neta” radi ista novinarska ekipa koja onda informaciju prilagođava u zavisnosti od toga da li se plasira na radio, televiziju ili u novine. Umesto radio-voditelja i tehničara u studiju, program sada vodi kompjuterski softver.

U Subotici izlaze i „Hrvatska riječ” i „Bunjevačke novine”, čija su osnivačka prava preneta na manjinske nacionalne savete. Od pisanih medija tu su i lokalni nedeljnik „Subotičke novine”, koje su privatizovane sredinom 2000. a kupio ih je, kao i niz lokalnih medija po Vojvodini, konzorcijum fizičkih lica koji čine Dušan Stupar, Nenad Rončević, Miodrag Nikić, Srđan Vučurević i Predrag Mališanović. „Subotičke novine” bile su i jedini medij sa svojom nekretninom, na koju je stavljena višestruka hipoteka.