Pouke prošlosti

Vasilije Đ. Krestić je profesor Filozofskog fakulteta u penziji. Redovni je član SANU, direktor Arhiva SANU i predsednik Društva za podizanje memorijalnog centra srpskih žrtava u 20. veku. Posebno je izučavao istoriju Srba u Ugarskoj, istoriju Srba u Hrvatskoj, srpsko-hrvatske odnose, ideje jugoslovenstva i uzroke genocida počinjenog nad Srbima u Hrvatskoj. Objavio je više od trideset knjiga, a njegova bibliografija broji više od 600 jedinica

Deklaracija o zajedničkom jeziku uzburkala je javnost i, kao mnogo puta ranije, pokazala da su rasprave o jeziku veoma osetljive, da su najmanje stručne, a najviše političke prirode. Ovim tekstom želim da skrenem pažnju javnosti, posebno onima koji odlučuju o tom osetljivom pitanju, na neke malo znane i nepoznate, ali značajne činjenice iz hrvatske jezičke politike. Uveren sam da i u ovom slučaju prošlost može da bude poučna, bar za one koji poštuju istorijske činjenice, koji znaju da cene iskustvo, koji nisu opterećeni predrasudama a imaju plemenite namere. U svakom slučaju naša javnost bi morala da zna da problemi službenog naziva jezika u Hrvatskoj, koji su predmet ovog feljtona, nisu novi, da su najmanje stručnog – filološkog i lingvističkog – karaktera, a da su iznad svega nacionalnog i političkog sadržaja. Smisao ovog teksta i jeste u tome da ukaže mnogim primerima iz prošlosti na političku suštinu, ciljeve i značaj odredbi o jednočlanom nazivu službenog jezika u Hrvatskoj, na to da pokaže ko je stajao iza takve jezičke politike i koji je konačni ishod njihovih nastojanja.

KOMPLETAN FELjTON U ŠTAMPANOM I DIGITALNOM IZDANjU