Sve češće se u medijima pominje pojam „Velika Albanija”, i to kao prostor koji idejno obuhvata državu Albaniju, istočne delove Crne Gore, južnu Srbiju (Kosovo i Metohiju, Bujanovac i Preševo, deo Raškog okruga i Toplice), zapadnu Makedoniju (uključujući i Skoplje) i Južni Epir u Grčkoj. „Veliku Albaniju” analiziraćemo kroz dva segmenta. Prvi je „anatomija”, koja je definisana sa tri strukturna elementa: stanovništvom, teritorijom i ikonografijom. Danas je na prostoru centralnog Balkana uspostavljen kompaktni prostorno–demografski areal albanskog stanovništva, gde na površini od približno 47.000 km2 živi 5,2 miliona stanovnika. Ovaj prostor se ne poklapa u potpunosti sa teritorijom koja je definisana idejom o „Velikoj Albaniji”. U matičnoj državi Albaniji živi 2,8 miliona Albanaca, u Srbiji 1,8 miliona, u Makedoniji 500.000, u Crnoj Gori 30.000 i u Grčkoj 40.000 (procena). Prema etnodemografskim karakteristikama Albanci se na navedenom prostoru razlikuju od svog okruženja. Jedna od najizraženijih karakteristika je disproporcija biološke reprodukcije između Albanaca, sa jedne strane, i Srba, Makedonaca, Crnogoraca i Grka, sa druge.
Geografski institut „Jovan Cvijić” SANU
CEO TEKST SAMO U ŠTAMPANOM I DIGITALNOM IZDANjU