Skokovi sa nebodera

Slobodni skokovi sa zidanih građevina, takozvani bejs džamp, iznenadili su ovih dana Beograđane. Takmičari iz Hrvatske, Nemačke i Slovenije oprobali su se u ovom "adrenalinskom sportu" i to skokovima sa tornja toplane na Dorćolu, visokom 130 metara, potom Poslovnog centra "Ušće" i kule "Geneks".

Iako je planiran i skok sa "Beograđanke", ovi skakači koji se bacaju u provalije sa malih visina bez rezervnog padobrana otkazali su ovu egzibiciju, jer im je dodatna otežavajuća okolnost bila činjenica da saobraćaj oko ove kule nije bio zaustavljen.

Posle preksinoćnjeg skoka sa tornja na Dorćolu, petorica vrhunskih skakača skočila su juče ujutru sa zgrada "Ušća" i "Geneksa" i zaprepastili slučajne prolaznike.

Prema rečima Roberta Pečnika iz Hrvatske, najiskusnijeg i najekstremnijeg među njima, skok sa "Ušća" je bio veoma uzbudljiv, jer su vremenski uslovi bili dobri, a i zgrada sa koje su skakali je prekrasna. Pečnik je dosad imao više od 700 "bejs džamp" skokova, među kojima je jedan od najznačajnijih onaj sa najviše zgrade na svetu, Petronas u Maleziji.

Mirt Šmit, najbolji nemački sportista u ovoj ekstremnoj disciplini, bio je veoma zadovoljan skokom u Beogradu. Prema njegovim rečima, svi su počeli da se bave padobranstvom pre mnogo godina, ali posle nekog vremena je jedan od njih skočio sa zgrade, što ih je sve zainteresovalo. Posle dosta vežbanja, počeli su da skaču sa visokih zgrada i on je dosad skočio 400 puta.

Objekti u Beogradu su za takmičare bili veoma zahtevni za izvođenje skoka, premda u ovom ekstremnom sportu nije toliko važno takmičenje koliko sam doživljaj. Prilikom skoka sa ovakvih objekata padobran se otvara na visini od oko 60 metara, a dotad slobodni pad traje do jedne i po sekunde. Prvi moderni skok u tom sportu je izveden 1978. godine, a 60 metara je najmanja visina sa koje je izveden. Zanimljivo je da su u Beogradu krajem tridesetih godina prošlog veka izvođeni skokovi sa visokih građevina.