Pravo nije trpelo Lazin poetski jezik

Laza Kostić je pokušao da stvori sasvim novu pravničku terminologiju prevodeći čuveni udžbenik rimskog prava „Pantekta” s nemačkog jezika na hrvatskosrpski. Kao što je u pesmama težio da bude jedinstven, želeo je da takav bude i u svom prevodilačko-pravničkom opusu, trudeći se da nadmaši čak i Valtazara Bogišića, pisca Opšteg imovinskog zakonika za Knjaževinu Crnu Goru.

Kombinovao je Bogišićeve pravne termine i svoju poetiku sa živim narodnim govorom i starinskim jezikom, pa je napravio prevod koji je naišao na žestoke kritike.

– Takav je Laza Kostić bio ne samo dok se bavio filozofijom i estetikom već pišući i pesme, drame i druga književna dela, a pogotovo kada je kreirao novi pesnički jezik i želeo da stvori čak sasvim novu pravničku terminologiju – kaže dr Žika Bujuklić, profesor Pravnog fakulteta u Beogradu, koji je nedavno otkrio naziv Kostićeve doktorske disertacije s Kraljevskog univerziteta u Pešti.

Kostićev prevod „Pandekta”, obimnog trotomnog udžbenika slavnog nemačkog profesora rimskog prava Hajnriha Dernburga (1829–1907), i to samo njegov prvi deo („snop”) od 800 stranica, izašao je iz štampe 1900. godine u Zagrebu, u izdanju „Znanstvene knjižnice”, po nalogu Kraljevske hrvatsko-slavonsko-dalmatinske zemaljske vlade u Zagrebu (Odio za bogoštovlje i nastavu).