Preki knjaz mekog srca

Pamtimo ga kao velikog ali prekog vladara, sklonog upravljanju čvrstom rukom. Utoliko nam je teže da zamislimo kneza Miloša Obrenovića kako, boraveći u izgnanstvu, pisarima diktira pisma upućena njegovim srodnicima, puna nežnosti, brige i ljubavi. Da je tako bilo, kazuje knjiga „Porodična prepiska kneza Miloša Obrenovića” dr Tatjane Brzulović Stanisavljević, politikologa i bibliotekara savetnika u Univerzitetskoj biblioteci „Svetozar Marković”.

Proučavajući arhivsku zbirku Joce Vujića, koja je zaveštana toj instituciji, ova autorka je iz nje objavila privatnu Miloševu prepisku s članovima najuže porodice u vreme njegovog bezmalo dvodecenijskog izgnanstva, otkako je 1839. zbačen usled sukoba s ustavobraniteljima do povratka na srpski presto 1858. godine. Za tih 19 godina, Miloš je boravio po svojim imanjima u Vlaškoj i južnoj Ugarskoj, a najviše u Beču, gde je imao nekoliko kuća.

Objavljena prepiska sadrži 179 pisama, od čega je najviše (131) između Miloša i Mihaila, 38 je s ćerkom Petrijom (Perkom) i ukupno deset s ostalim članovima porodice – braćom Jovanom i Jevremom, Jevremovom ćerkom Ankom Konstantinović, ali i tri pisma sa snahom Julijom Hunjadi – mađarskom kneginjom i ženom kneza Mihaila.