Bradina više od četvrt veka čeka pravdu

Sarajevo – Jedan od mnogobrojnih zločina počinjenih nad Srbima u proteklom ratu koji još uvek čeka pravdu jeste i zločin koji su iza sebe ostavile muslimanske i hrvatske snage 25. maja 1992. godine kada su napale selo Bradina, nadomak Konjica. Tog dana u Bradini je ubijeno 48 srpskih civila, a preživeli odvedeni u logore ili su proterani. Sve srpske kuće, nakon što su opljačkane, spaljene su i sravnjene sa zemljom. Zapaljena je i crkva.

I nakon više od četvrt veka, o nekadašnjem životu Srba u Bradini, koja je nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma pripala Federaciji BiH, svedoče samo ostaci porušenih kuća i njihova imanja zarasla u korov, te spomen-obeležje ispred obnovljene Crkve Vaznesenja Gospodnjeg. Na njemu su uklesana imena ubijenih, pronađenih u masovnoj grobnici u porti te crkve. Najstariji među njima bio je 78-godišnji Radomir Kuljanin, a najmlađi 11-godišnji Srđan Žuža.

U sablasno pustoj Baradini, u koju se, od predratnih oko 1.200 stanovnika, vratilo i stalno živi samo dvoje Srba, juče je, pod pokroviteljstvom predsednika Republike Srpske Milorada Dodika, obeleženo 26 godina od zločina koji je počinjen u tom konjičkom selu. Među malobrojnim članovima porodica žrtava, raseljenih širom sveta, koji su prisustvovali služenju liturgije i polaganju venaca na spomen-obeležje, bila je i Nedeljka Žuža, kojoj je u napadu na Bradinu ubijen jedan sin, a drugi odveden u logor. I njega je izgubila nakon rata, umro je, kaže ona, od posledica premlaćivanja.