Volim dela u kojima se sanja

Govoreći o baletu „Hazarski rečnik – lovci na snove”, inspirisanom romanom Milorada Pavića, koji je u maju premijerno postavljen u Beogradu, Sonja Vukićević, balerina i koreograf, istakla je da je srećna što se posle 24 godine ponovo vraća na scenu Narodnog pozorišta, u kom je bila prisutna višedecenijski. I to sada, kao specijalni gost koji je oživeo hazarasku princezu Ateh, u godini kada nacionalni teatar obeležava vek i po postojanja. Koreografiju je potpisao Ronald Savković, režiju i dramaturgiju Livija Pandur, muziku Miroslav Bako, scenografiju Sven Jonke, kostime Angelina Atlagić, a naša sagovornica je zadovoljna rezultatom. Za Sonju Vukićević penzija nije bila razlog da ostavi umetnost, u prvoj polovini radnog veka igrala je predano klasiku, neoklasiku i stvarala dela savremenog izraza, kasnije je režirala ili postavila koreografije za kultna pozorišna dela JDP-a, sarađivala sa velikim rediteljima u čitavom regionu. Ostvarila je nezaboravna dela „Makbet/ONO“, „Proces“, „Cirkus istorija“, „Karmina Burana“, sa predstavom „Medeja“ je uz rediteljku Ivanu Vujić osvojila pozorišne znalce u Edinburgu i gostovala kod čuvene La Mame u Njujorku. Pritom, to je samo deo onoga što je Sonja Vukićević ostvarila u karijeri.

Gotovo pet decenija aktivni ste na domaćoj pozorišnoj sceni, a sada kao princeza Ateh igrate sa mladim umetnicima. Koja su bila vaša zaduženja?

Bila sam zadužena da slušam i odigram ideje Livije Pandur, slovenačke rediteljke, na čiji poziv sam odlučila da učestvujem u ovom baletu. Njen jedini uslov upućen nacionalnom teatru bio je da baš ja ostvarim ulogu hazarske princeze Ateh. Balet i ansambl vodio je koreograf Ronald Savković, a suštinski Livija je filozofski vodila mene kroz pokret, čitavu predstavu i kroz vreme i prostor. Za ulogu princeze Ateh uzevši mene, ženu u godinama, stvarala je asocijacije misleći na istoriju, vreme, vekove.