Rapsodija slavnog Zanzibarca

Sa svetskom premijerom filma „Boemska rapsodija”, o britanskom rok bendu „Kvin”, održanom 23. oktobra u Londonu, u centru pažnje ponovo se našao život njegovog legendarnog pevača Fredija Merkjurija, koji je umro pre 27 godina.

Njegovo ekstravagantno prisustvo na sceni, neobični kostimi, nezaboravni hitovi, promenljiva seksualnost i smrt usled bolesti povezane sa sidom sa samo 45 godina definišu sećanja na britansku rok scenu sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka.

Manje poznata i jedva da se pominje u filmu jeste činjenica da je rođen u Tanzanijskom arhipelagu u Zanzibaru, u porodici čiji su koreni u Indiji i Persiji.

Faruk Bulsara (kasnije nazvan Fredi Merkjuri), rođen je 5. septembra 1946. u Zanzibarskoj vladinoj bolnici. Njegovi roditelji Bomi i Džer Bulsara bili su Parsi – sledbenici religije zaratustrizma čiji su preci došli iz Persije – ali su živeli u Indiji.

Bomi Bulsara došao je iz Bulsara u Gudžaratu – otuda i prezime – i preselio se u Zanzibar da bi radio za britansku vladu kao blagajnik u Višem sudu. Sa Džer se oženio u Indiji i doveo je u Zanzibar. Posle prvenca Faruka, šest godina kasnije rodila im se ćerka Kašmira.

Danas se obožavaocima grupe „Kvin” nudi šetnja stazama Fredijevog detinjstva – gde je uključen obilazak njegovog doma, crkve u koju je odlazila njegova porodica i suda gde je radio njegov otac. Tu je i restoran „Fredi Merkjuri”, kao i prodavnica suvenira.

Za izvestan broj stanovnika Zanzibara i zaratustrijanaca mnogo je problematičnija Merkjurijeva biseksualnost. Na ovom arhipelagu islam je dominantna religija, a gej seks je 2004. godine proglašen nezakonitim.

Jedna muslimanska grupa bila je uvređena i uznemirena 2006. godine kada su se pronele glasine da su se gej turisti uputili na ostrvo, na zabavu na plaži u znak obeležavanja 60. rođendana Fredija Merkjurija. Međutim, kako piše Bi-Bi-Si, i pored toga što su neki aspekti životnog stila pokojnog pevača kontroverzni za konzervativno islamsko društvo, i dalje se na neki način ponose Fredijem. Ponosni su jer, kako kažu, osećaju da imaju nekoga sa ostrva koji je dodirnuo međunarodni nivo u muzičkoj industriji.

Fredijev brat od tetke Perviz Darunkanavala, u „Boemskoj rapsodiji”, Merkjurijevoj biografiji autorke Lesli En Džouns, kaže da je porodica živela prilično bogatim životom zahvaljujući Bomijevoj plati državnog službenika.

Živeli su u udobnom stanu s pogledom na more u Stoun Taunu, istorijskom delu grada Zanzibara, sa lavirintom uskih ulica načičkanih prodavnicama, kućama, bazarima i džamijama. Pored radnika koji su pomagali u domaćinstvu, imali su i dadilju Sabine.

Prve godine školovanja Merkjuri je proveo u Misionarskoj školi u Zanzibaru, gde su mu predavale anglikanske opatice. Ali, kada je napunio osam godina, roditelji su odlučili da ga pošalju u školu u Indiji. Uprkos tome što je bila crkvena, u školu Sveti Petar dobrodošla su bila deca svih vera, pa je Merkjuri tokom školovanja nesmetano upražnjavao zaratustrizam.

Tokom slobodnog vremena koje je provodio sa tetkom i bakom u Bombaju, otkrio je i zavoleo muziku. Tada je sa prijateljima i osnovao svoju prvu grupu „Hektiks”, a jedan od članova grupe Bulsari je dao nadimak Fredi, neuspevajući nikako da izgovori njegovo ime. Taj nadimak su i Bulsarini roditelji ubrzo počeli da koriste, što je naznačilo i početak muzičke legende o Frediju Merkjuriju koji je, evo, ovekovečen i na filmu.