Kult lepote i svečane ozarenosti prizora

Oko mora da miluje sliku svaki put iznova. Slika mora da zove posmatrača u ponovno viđenje, kao muzika koja dirne u srce, pa traži da se iznova sluša, ili predstava koja se sa žarom gleda po ko zna koji put – kaže umetnik Vasilije Dolovački. Izložba njegovih dela velikog formata priređena je u galeriji „Eurocentra” u Makedonskoj ulici.

Postavka nosi naziv „Kult lepote i svečane ozarenosti prizora” i na njoj poklonici umetnosti mogu prepoznati tajanstvenu magiju koja ih navodi da sami traže slikarevu poruku.

– U fokusu mog interesovanja je nadrealno slikarstvo, ali ne Dalijevo, već ono koje ima dozu umirenosti – objašnjava autor.

On smatra da obilazeći izložbe pored nekih radova prođe kao pored saobraćajnog znaka.

– To je nešto što registrujete u trenutku jer vam je potrebno za dalju putanju i zaboravite istog trena. Zbog toga neka dela traže opširna tumačenja slikara, a ja smatram da je suština kad slika sama o sebi govori – zaključuje Dolovački, koji je ostao veran tradicionalnim postulatima slikarstva prihvaćenim još tokom studija na akademiji. Po rečima autora, umetnik mora da ima prirodnu darovitost i dobro savladan zanat što podrazumeva da poznaje tehniku i materijal i da time besprekorno barata. Kad savlada tu azbuku i gramatiku, onda može da „napiše pesmu” što je treći tradicionalni postulat jer nam on kazuje ko smo i šta možemo da postignemo – poetski opisuje Vasilije.

O njegovom stvaralaštvu govorio je Dragan Jovanović Danilov koji je priredio tekst u katalogu izložbe, a ujedno je sa Sretom Bošnjakom i Dejanom Đorićem autor monografije „Dolovački”. Pesmu koju je Vasiliju Dolovačkom posvetio Ljubivoje Ršumović kazivao je Žika Ivanišević.