Andersenov pogled na Beogradsku tvrđavu

Moj otac Stevan Majstorović posetio je 1972. godine Muzej Hansa Kristijana Andersena u Odenzeu. Delove Andersenovog putopisa po Srbiji iz 1838. godine preveo je i objavio, zajedno sa crtežom koji šaljem uz ovaj tekst, u nedeljniku „Nin” 1973. godine.

„Posetio sam Andersenov muzej rukovođen željom da pronađem putopis ’Pesnikov bazar’, kao i da utvrdim šta se još može naći sa tog putovanja u ovoj instituciji u kojoj se čitav jedan vek brižljivo sakuplja i čuva svaka sitnica koja se odnosi na život i delo velikog pisca… Među crtežima sa putovanja nalazimo i crtež Beogradske tvrđave. Andersen nije ulazio u grad, i video je Beograd samo u prolazu brodom, kao i sa zemunske strane, gde je njegov brod stajao dva dana. U to vreme bio je zaveden karantin i turske vlasti, čak i da je on hteo, verovatno mu ne bi dozvolile da se iskrca. U putopisu on i sam o tome piše, plastično opisujući kako je u jednom selu blizu Oršave zajedno sa saputnicima morao da prođe kroz karantin. Dolazeći od Istanbula, on je sa broda, kroz Đerdap i dalje do Beča, napravio više skica, ali za razliku od crteža Beogradske tvrđave koji je potpisan, ostale koje bi se eventualno odnosile na naše krajeve teško je identifikovati. Andersen je ove skice označavao kao ’Motiv sa Dunava’, ’Ruine na dunavskoj obali’ i slično... Andersen prikazuje naše ljude i krajeve. Sve što što je u Srbiji lepo mu je i uzvišeno, sve što je tursko, oronulo je i sumorno. Kao što bi se moglo i pretpostaviti, mitovi i narodna pesma u Srbiji pobuđuju kod njega posebno interesovanje, a njihov herojski patos ga, jednostavno, oduševljava.„

Mima S. Majstorović