Kaporov „Lep dan za umiranje"

Povodom dvadeset godina od NATO bombardovanja 1999. godine obnovljeno je izdanje knjige „Lep dan za umiranje” Mome Kapora koja će biti predstavljena sutra u 12 sati u Muzeju grada Beograda (Resavska 42 b).

Ovo autobiografsko delo poznatog beogradskog pisca i slikara pisano je sedamdeset osam dana za vreme bombardovanja Beograda u proleće 1999. godine. Ono istovremeno predstavlja i novi oblik romana nazvan „roman trenutak” po starom verovanju da u poslednjem času čoveku kroz glavu u jednom jedinom blesku proleće čitav sopstveni život. Radnja romana počinje na Vračarskom platou, pored hrama Svetog Save, u noći nad kojom je zvezdano nebo ispresecano avionima i projektilima NATO. Pisac odvodi svog čitaoca na razne strane sveta: od Njujorka i Pariza do dalekog severa, ali neprestano je u dodiru sa životnom stvarnošću. Priseća se svog ranog detinjstva, svoje rodbine – vojvođanskih kolonista, boravaka na Palama kod „predsednika najmlađe srpske države”, na hercegovačkom ratištu, ali i boravka u inostranstvu, na Adi Ciganliji, kao i dana provedenih u kafani „Manjež”.

Prvi put objavljen u vreme dok zgarišta i ruševine od bombardovanja još nisu bile raskrčene, „Lep dan za umiranje” je stekao brojne čitaoce, a časopisi „Neva” i „Literaturnaja gazeta” proglasili su knjigu najboljim romanom u Rusiji 2002. godine.

U Muzeju grada Beograda, gde će promocija biti održana, u toku je izložba Ministarstva odbrane i Vojske Srbije „Odbrana 78” posvećena 20. godišnjici agresije NATO čiji je autor Dušan Jovović. Izbor prostora i za promociju knjige i za izložbu je, kažu organizatori, više nego odgovarajući kada se ima u vidu da razorene zgrade u neposrednom okruženju Muzeja grada Beograda svedoče o bombama bačenim u sam centar grada na pet stotina metara vazdušne linije od kuće u kojoj je pisana knjiga „Lep dan za umiranje”.

Beogradski slikar i pisac Momo Kapor (1937–2010) kao devetogodišnjak je stigao iz Sarajeva, gde je rođen, u Beograd, postavši jedan od protagonista beogradske pripovedačke škole. Po obrazovanju akademski slikar, završio je beogradsku Likovnu akademiju u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića, u književni život glavnog grada ušao je početkom šezdesetih godina prošlog veka i od tada je objavio više od pedeset knjiga i romana po kojima je snimljeno i nekoliko filmova. Sam je ilustrovao svoje knjige negujući poseban lirski crtački stil. Slike je izlagao retko, nekoliko puta u Njujorku, Bostonu i Karakasu, u Ženevi, Frankfurtu, Briselu, Parizu, Udinama, Zagrebu, Beogradu, Novom Sadu, Zrenjaninu i na Mećavniku.