Nema pravde za zločine nad Srbima

Od našeg dopisnika

Sarajevo – U srebreničkom selu Ratkovići u petak je obeležena  godišnjica stradanja 24 Srba, uglavnom civila, koje su pripadnici muslimanske Armije RBiH iz Srebrenice i okoline 21. juna 1992. godine masakrirali, a potom njihovo selo opljačkali i spalili. Među ubijenima bilo je i šest starih i bolesnih žena.

O predratnom životu Srba u danas sablasno pustom selu Ratkovići, u kome   je pre rata živelo oko 300 stanovnika srpske nacionalnosti, već punih 27 godina svedoče samo u šiblje zarasli ostaci njihovih kuća, delimično obnovljeno seosko groblje i spomen-obeležje meštanima stradalim u krvavom pohodu.

Ratkovići nisu jedino mesto u BiH u kojima su zbog mržnje ubijani Srbi, uništavana njihova imovina i u kojima, i 27 godina nakon rata, osim duhova prošlosti „stanuje” još samo nepravda, jer za zločine počinjene nad nevinim srpskih civilima pre više od četvrt veka niko još uvek nije odgovarao.

Dokaz za to su i procesi koji se trenutno vode pred Sudom BiH protiv izvesnog broja Bošnjaka osumnjičenih za najteža krivična dela, počinjena maju i junu sada već daleke 1992. godine u srpskim selima Ledići kod Trnova nadomak Sarajeva, Čemernu kod Ilijaša i Bradini kod Konjica.

U pohodu na Lediće, 3. juna 1992. godine, pripadnici Armije RBiH ubili su 24 srpska civila, među kojima i osamnaestomesečnog Milutina Tešanovića i Ikoniju Vasić, staru 92 godine. Sedam dana kasnije u zoru napali su Čemerno i masakrirali 32 srpska civila, među kojima je bilo najviše  staraca, žena i dece. Krvavavom piru u Ledićima i Čemernu prethodila je ofanziva na konjičko selo Bradina 25. maja, kada je ubijeno 48 Srba, a selo sravnjeno sa zemljom i zapaljen Hram Vaskrsenja Gospodnjeg.

Pravdu za počinioce zločina još uvek ne čekaju samo porodice Srba ubijenih u Ratkovićima, Ledićima, Čemernu i Bradini, predratno većinskim srpskim naseljima, nego i sve druge srpske porodice čije srodnike su tokom rata u BiH način ubili pripadnici muslimanskih vojnih formacija, i to samo zbog njihove nacije i vere. Jedan od tih primera je i sarajevsko naselje Pofalići, u kome je 16. maja 1992. godine ubijeno oko 200 srpskih civila, među kojima je bilo 50 žena i 42 osobe starije od 60 godina.

Pokolj Srba u Pofalićima, koji se u Federaciji BiH već godinama obeležava kao „presudna i čuvena bitka kada je zaustavljeno presecanje Sarajeva”, na srpskoj strani doživljen je kao „početak progona Srba iz grada na Miljacki”, u kojem ih je u tom trenutku (prema popisu iz 1991.  godine) živeloviše od 160.000, a trenutno ih nema ni 10.000.

Prošle sedmice u Sudu BiH održano je ročište, to jest nastavak suđenja dvanaestorici Bošnjaka osumnjičenih za zločine u selu Čemerno, na kome su, kako je to prenela RTRS, njihovi branioci (advokati Ifet Feraget i Izet Baždarević), upućivali provokativna i nedolična pitanja svedocima tog događaja. I to je deo potcenjivačkog odnosa prema žrtvama srpske nacionalnosti, koji se, nažalost, više od dve decenije toleriše u pravosudnim institucija BiH.