Draža molio Pavelića za pomoć

U tekstu „Ustaše i četnici nisu isto” („Politika” 10. avgust) Radmilo Rončević piše, između ostalog, i „zlurado smišljena simetrija između ustaša i četnika uspostavljena je i na osnovu laži o njihovoj saradnji.”

Pre nego što je sa planine Vučjak krenuo ka planini Motajici i Vrbasu, Draža Mihailović je, u drugoj polovini aprila 1945. godine, uputio Paveliću u Zagreb delegaciju u kojoj su bili đeneral Svetozar Đukić i inž. Vladimir Predavac. Oni su 17. aprila pregovarali sa ustaškom delegacijom u kojoj su, pored Pavelića, bili Andrija Artuković, general Ante Maškov i ustaški pukovnik Jozo Rukavina. To je bio preliminarni sastanak, a sutradan je održan sastanak sa proširenom četničkom delegacijom, u kojoj su, pored inž. Predaveca i đenerala Đukića, bili i dr Ranko Brašić i major Žika Andrić, Ustaška delegacija proširena je generalima Đorđem Grujićem i Vjekoslavom Luburićem. Đeneral Đukić je izneo Mihailovićeve molbe, koje su se uglavnom svodile na to da se četnicima obezbedi slobodan prolaz kroz teritoriju Nezavisne države Hrvatske, da im se dodele hrana, lekovi, municija i da se oslobode ranjenici koji su bili zarobljeni na Vučjaku.

Na trećem sastanku, 23. aprila, Pavelić i Đukić su se sporazumeli o svim četničkim zahtevima: četnicima su poslati kamioni sa lekovima i municijom, bolnica na Vučjaku je oslobođena i izdata su potrebna naređenja da se Mihailovićeva grupa propusti na putu za Sloveniju.

(Dr Milan D. Lazić: „Ravnogorski pokret 1941–1945”, str. 260; B. Karapandžić „Građanski rat u Srbiji”, str. 436–439; Jozo Tomašević „Četnici u Drugom svjetskom ratu, str. 400)

Dragoslav Dimitrijević,
Beograd