Kosovo je srpski Jerusalim

Srpski narod je u vekovima robovanja pod Turcima u duhovnom smislu očuvalo pravoslavlje. Brojne crkve i manastiri, zadužbine naših slavnih predaka, bile su utočište dušama željnih slobode, uteha u danima teških muka, podsećanje na slavno vreme, ali i podstrek da se sloboda ponovo osvoji. Oblast u kojoj je bilo najviše pravoslavnih svetinja svakako je Kosovo i Metohija. Po nekim izvorima, tamo je bilo više od 1.300 svetih mesta (crkava, manastira, crkvišta, manastirišta…). Ono što je za jevrejski narod Jerusalim, to je za Srbe Kosovo i Metohija.

Kosovo i Metohija su mesta velikog stradanja svetinja i vernog naroda. Vekovima traje egzodus srpskog naroda, počev od Velike seobe Srba 1690. godine, pa sve do danas. Poslednje stradanje, koje je prouzrokovalo veliko iseljavanje, dogodilo se nakon NATO agresije 1999. godine.

Sve ovo je poznato svima koji i malo znaju istoriju. Ali i posle svih saznanja o svetinjama koje krase ovaj prostor, o svim stradanjima kojima je srpski narod bio izložen, a i danas je, doživljavamo da se neki najugledniji ljudi našeg naroda nedolično odnose prema Kosovu kao srpskom Jerusalimu. Na primer, svojim izjavama se predsednik SANU faktički odrekao Kosova i Metohije. Takođe i zalaganje da se građani izjasne na referendumu da je nešto njihovo, što je u svakom smislu njihovo, predstavlja veliku besmislicu. Na takve inicijative je reagovao patrijarh Porfirije rekavši da je još 1389. godine ispisan referendum i to krvlju našeg naroda. I počivši patrijarh Irinej je često izjavljivao da je zadatak Crkve da sačuva Kosovo i Metohiju.

Protojerej-stavrofor dr Aleksandar D. Sredojević