Vazduh dobar, ali miris nesnosno težak

Sugrađani se žale na smrad, ali i na zdravstvene tegobe. – Nije mereno prisustvo čestica koje se oslobađaju kada gori otpadZvanični podaci ukazuju da je vazduh u prestonici dobar i odličan posle požara na deponiji u Vinči, ali brojni građani danima imaju potpuno drugačiji utisak. „Gušim se”, „Probudio me je nesnosan smrad”, „Bojim se da otvorim prozore da se ne bismo pogušili u stanu”, „Osećam bol u grlu”, „Boli me glava” – samo su neke od žalbi koje smo čuli od onih koji stanuju uglavnom u centru prestonice, u Mirijevu, na Karaburmi, u blizini KBC „Zvezdara”, ali čak i u naselju Stepa Stepanović.

Prema podacima sa sajta „Beoeko”, juče oko 11 časova, kvalitet vazduha u Bulevaru despota Stefana, u naselju Vinča i u Ulici Omladinskih brigada ocenjen je kao dobar, dok je u Ovči, Zemunu, Obrenovcu, obrenovačkom naselju Ušće, Velikim Crljenima i u Ulici Dragiše Mišovića ocenjen kao odličan. Srednja vrednost vazduha, sudeći na osnovu istih pokazatelja, označena je kao odlična.

Zašto Beograđani i Beograđanke sumnjaju u kvalitet vazduha koji udišu i da li ima razloga da strahuju od posledica tinjanja deponije u Vinči?

Prema rečima Ognjena Pantića iz „Beogradske otvorene škole”, ono što ovih dana udišu stanovnici našeg grada nije deo redovnog monitoringa vazduha i zato je neophodno izmeriti prisustvo čestica koje se emituju u vazduhu kada gori otpad. Merenja koja se u ovom trenutku obavljaju nisu relevantna za ovu vrstu problema zato što je potrebno obaviti namenski monitoring i utvrditi prisustvo otrovnih čestica dioksina i furana. Ovo potvrđuje i Branislav Božović, geolog u oblasti zaštite životne sredine i bivši gradski sekretar, a kako kaže, potrebno je baviti se posmatranjem najopasnijih čestica.

– Ako ne pratimo najteže kancerogene supstance koje nastaju u toku zapaljenja te vrste materijala, kako možemo rezonovati da li je nešto opasno ili ne? Miris nije fikcija, miris je materija – ističe Božović i dodaje da se radi o toksikološkoj katastrofi. Što su sitnije čestice, to su veći nosioci zagađenja, objašnjava, jer ulaze u pluća, ne potapaju se u njima i ne izbacuju mokrenjem, nego ostaju da lebde u našim alveolama. Beograđani i Beograđanke, prema njegovom mišljenju, trebalo bi da zatvore prozore, ali i da što više borave u parkovima, šumama i na višim tačkama u gradu. Kada se zapali kontejner ili kanta za smeće, slika je koju su svojevremeno zatekli naši reporteri, mnogi od sugrađana stoje u blizini i znatiželjno posmatraju šta se dešava. Isto je bilo i preksinoć u najbližoj okolini tržnog centra u Bloku 70. A kad je vatra, trebalo bi se udaljiti sa tog mesta, baš zbog otrovnih čestica koje se oslobađaju kada sagoreva otpad.