Fudbalski klubovi ne žele saradnju

Svim ljubiteljima fudbala u našoj zemlji poznato je da je kod nas došlo do posrtanja ovog sporta, kako reprezentativnog (neuspesi u kvalifikacijama prethodnih godina), tako i klupskog (uzmimo samo primer katastrofalnih poraza FK Vojvodina i FK Čukarički u kvalifikacijama za evropska prvenstva).

Kao bivši fudbaler i bivši novinar, u želji da se poveća efikasnost našeg fudbala, napisao sam knjigu „Novi potezi i novi udarci u fudbalu”. Ponudio sam saradnju bivšim prvoligašima nekadašnje Jugoslavije, fudbalskim klubovima OFK Beograd i Radnički Novi Beograd. Ta saradnja odnosila se na zajedničku obuku navalnih igrača ovih klubova s njihovim trenerima uz pomoć inovacija iz moje knjige. Takođe, zamolio sam rukovodstva ovih klubova da mi omoguće individualnu obuku s jednim desnokrilnim i jednim levokrilnim napadačem. Ta obuka odnosila bi se na usavršavanje driblinga ovih igrača, izvođenje udarca na gol iz tzv. mrtvog ugla, kao i drugih posebnih udaraca.

Za svoje učešće u obuci nisam tražio nikakvu materijalnu naknadu.

Pored obuke fudbalera, ponudio sam ovim klubovima i izradu tzv. zaštitnog krova fudbalskog terena za trening, koji sam sam osmislio. Taj zaštitni krov omogućio bi igračima da tokom čitave fudbalske sezone treniraju na suvom terenu. Kao bivši fudbaler, dobro znam kako je trenirati kad ti kiša lije na glavu i koliko je neprijatno trčati po blatnjavom terenu, a da ne govorim o većoj opasnosti od povreda, kao i mogućim zdravstvenim problemima kao posledicama treniranja u takvim uslovima.

Ni iz jednog ni iz drugog tima nisu mi odgovorili. Da li je moja želja da pomognem srpskom fudbalu vredna pažnje ili nije, neka kažu drugi stručnjaci, kao i ljubitelji fudbala u našoj zemlji.

Drago Tadić,
Novi Beograd