Snežana Marinković – prva srpska mozaičarka

Snežana Marinković (1949–2007) bila je prva srpska mozaičarka. Pored mozaika, bavila se crtežom i akvarelom, slikajući mitski biljni i životinjski svet, zemno i morsko bilje, cveće, lišće, plodove, ptice, leptire, puževe, školjke, ribe, insekte, godišnja doba, letnje noći, „kapi tišine”, praskozorja, „zvezdana raskršća”, „odbleske pojavnosti”...

Završila je 1972. godine studije Likovne akademije u Beogradu u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića. Nakon toga upisala se na studije mozaika kod profesora Bože Prodanovića, koje je okončala 1975. godine. Tokom studija i kasnije posećivala je zemlje s tradicijom mozaika, posebno Grčku i Italiju, kao i lokalitete bivše Jugoslavije i manastire Srbije. Pred kraj života dvaput je gostovala u Maroku, upoznajući se s njegovim mozaicima i na samostalnoj izložbi predstavljajući svoja dela Marokancima svoje. Ostvarila je stotinak mozaika. Izlagala ih je u bivšoj Jugoslaviji i na samostalnim izložbama u Štutgartu, Kelnu, Frankfurtu, Parizu, Torunju. Radila je u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu kao vrsni restaurator-konzervator.

 Godine 2001. priključila se grupi „Ametist” (Borislav Nježić, Snežana Marinković, Petar Vujošević, Olivera Gavrić Pavić), čiji je cilj prevashodno bio izražavanje lične poetike, pa je grupa tokom svog trajanja do 2016. godine napravila veliki i važan korak u pravcu novog sagledavanja mozaika među ostalim granama likovne umetnosti. Pored brojnih izložbi širom Srbije, članovi „Ametista” držali su predavanja, seminare, obilazili druge gradove Srbije i okolnih zemalja Balkana, baveći se „sazvučjem savremenog, antičkog i ranovizantijskog mozaika”.

  Snežana Marinković bila je i izvrstan crtač i u tome se ispoljila njena originalnost kao umetnice, kao i njena lirska priroda. Istovremeno s izradom mozaika bavila se crtežom tušem i akvarelom, uglavnom cveća, morskih algi, pejzaža. Kao postmodernista eksperimentisala je papirom na kome je radila. Tematski je svoje radove nazivala „Zlatni listovi”, „Simboli”, „Prostori”, „Strukture”, „Znaci... U tim radovima nadovezivala se na srpske srednjevekovne rukopise, ne oponašajući ih doslovno već pridajući lični pečat ćiriličnom pismu, bujnim. životinjskim i geometrijskim motivima, simbolici boja. Njena izložba posvećena tom ciklusu uz prateću muziku Ljubice Marić, objavljenu povodom stogodišnjice njenog rođenja, a inspirisana srpskom srednjovekovnom sakralnom muzikom, trebalo je da bude otvorena 19. februara 2007. u Kulturnom centru Rakovica. Iznenadna smrt umetnice onemogućila je realizaciju tog događaja do kraja.

Posle toga Snežanini mozaici prikazani su 2018. u Kući legata, zahvaljujući Petru Vujoševiću, članu udruženja „Ametist”. Dve njene poslednje izložbe mozaika, crteža i akvarela priredila je istoričarka umetnosti Ljubica Jelisavac Katić – prvu u Prodajnoj galeriji Beograd, predstavivši istovremeno svoju iscrpnu naučnu studiju ilustrovanu mnoštvom fotografija, naslovljenu sa Snežana Marinković, s tekstom na srpskom i engleskom, dok je 5. oktobra otvorila izložbu sličnog sadržaja u Biblioteci grada Beograda (trajala je do 15. novembra), povodom četrdesetogodišnjice njenog rada.