Počelo Sterijino pozorje

Novi Sad – Pisac je za mene zvezda, a najbitnija karika i pokretač svega na sceni i u pozorišnom činu jeste dramski tekst, rekao je sinoć u punoj sali novosadskog Srpskog narodnog pozorišta Miodrag Tabački, scenograf i kostimograf, otvarajući ovogodišnje 67. izdanje Sterijinog pozorja koje nosi podnaslov „Vreme teskobe”. Pozorijanskoj publici do 3. juna biće predstavljeno devet predstava u takmičarskoj selekciji i tri u programu „Krugovi”. Selekciju je potpisao selektor Milivoje Mlađenović.

– S velikim zadovoljstvom i uspehom radio sam tekstove naših klasika, Sterije, Nušića, Njegoša… kao i mlađih pisaca, mojih savremenika, Ljubomira Simovića, Dušana Kovačevića, Vladimira Arsenijevića, Milosava Marinovića… Sa željom da se naši klasici i savremenici i dalje igraju u našim, ali i u stranim pozorištima, a uz želju da se pojave i novi, mladi dramski pisci, proglašavam 67. festival Sterijino pozorje otvorenim, naglasio je Miodrag Tabački i ujedno evocirao sećanja na svoj prvi, za njega najznačajniji dolazak na Pozorje, kroz anegdotu.

Predstava Slovenskog ljudskog gledališča Celje „Igrajte tumor u glavi i zagađenje vazduha” Dušana Jovanovića, u režiji Ljubiše Ristića, 1976. godine, igrana je, kaže, u dva prostora: na sceni u pozorištu, ali i u obližnjoj zgradi u kojoj je bila smeštena „novinska agencija”.

– Počinjala je ispred zgrade pozorišta, koje je bilo „zabarikadirano” od strane glumaca, tako što glumac, pokojni Maks Furijan, sačekuje gledaoce pa, budući da su se glumci zaključali u zgradu pozorišta gde štrajkuju, on odvodi publiku u „novinsku agenciju” u kojoj se igra prvi deo predstave – ispričao je, pored ostalog, Tabački i dodao:

– U Novom Sadu smo igrali predstavu u staroj zgradi SNP-a. Počinjala je ispred same zgrade, ispred ulaza, kod Dunavskog parka. Redakciju smo smestili i improvizovali u fiskulturnoj sali bivšeg „Sokolskog doma”, sa druge strane ulaza u pozorište, a pod istim krovom, s mogućnošću da publika uđe u nju sa ulice, ali i na druga vrata koja salu povezuju sa holom pozorišta. To su bila vrata koja je trebalo provaliti i ući u pozorište. To je bilo moje prvo pojavljivanje na Pozorju. Prva scenografija, prva kostimografija, ali i moje simbolično, fizičko i doslovno učestvovanje u provaljivanju i „osvajanju” pozorišta.

Prve festivalske večeri, van konkurencije, premijerno je izvedena predstava „Mileva” o Milevi Marić Ajnštajn u režiji Anice Tomić, rađena u koprodukciji fondacije „Novi Sad – Evropska prestonica kulture”, Narodnog pozorišta Sombor i Sterijinog pozorja.