Mesić „podučava" Tadića

Od našeg stalnog dopisnika
Zagreb, 4. avgusta – Tek što se pojavila u novinama izjava predsednika Srbije Borisa Tadića u vezi sa godišnjicom hrvatske vojne akcije „Oluja” i egzodusa srpskog naroda iz Hrvatske, stigao je brzi odgovor predsednika Hrvatske Stjepana Mesića iz daleke Mongolije, gde se upravo nalazi u službenoj poseti. Mesiću, kao i znatnom delu hrvatske javnosti, naravno, zasmetao je Tadićev zahtev Hrvatskoj da ispita zločine počinjene nad Srbima u vreme te vojne akcije, da pojača traganje za tada nestalima i primedba da očekuje od RH izvinjenje za ono što se dogodilo.

Mesić je, kako danas prenosi elektronsko izdanje „Večernjeg lista”, izjavio da se on „već izvinio Srbima iako je rat u Hrvatskoj bio nametnut” i poručio Tadiću kako bi „kad govori o ’Oluji’ morao da vodi računa o tome da je pobuna srbijanskih građana u Hrvatskoj bila inicirana iz Beograda odakle su dolazili dobrovoljci i tenkovi okićeni cvećem, te o tome da je Hrvatskoj rat bio nametnut”.

„Svima kojima su pripadnici mog naroda naneli zlo ja sam se izvinio. Kao predsednik Republike Hrvatske to sam morao učiniti i učinio sam. Čudim se što savetnici gospodina Tadića na tu činjenicu nisu upozorili, jer ako on ne prati ono što ja govorim, prate njegovi savetnici”, rekao je takođe Mesić.

Predsednik RH očito misli na ono što se dogodilo prilikom njegove službene posete Beogradu u septembru 2003. godine, kada ga je tadašnji predsednik SCG Svetozar Marović potpuno iznenadio (što su tada potvrdili i hrvatski mediji) izvinjenjem upućenim građanima Hrvatske.

„Želim da se izvinim za sva zla koja je bilo koji građanin Srbije i Crne Gore učinio bilo kome u Hrvatskoj”, rekao je tada Marović, a Mesić je pomalo zbunjeno uzvratio: „Prihvatam to simbolično izvinjenje te se izvinjavam onima kojima su građani Hrvatske naneli bol ili štetu.” Taj njegov gest izazvao je mnogo polemike u Hrvatskoj.

Neke konkretnije izjave u tom smislu u vezi sa „Olujom” i počinjenim etničkim čišćenjem nad Srbima u Hrvatskoj nije bilo ni tada ni ikada, jer Hrvatska i danas službeno smatra da su Srbi „otišli svojom voljom” iz Hrvatske i da nikakvog etničkog čišćenja od hrvatske strane nije bilo, već naprotiv, o čemu svedoči i tužba Hrvatske protiv Srbije pred međunarodnim sudom zbog navodnog genocida počinjenog nad građanima Hrvatske.

Komentator elektronskog „Indeksa hr” (Tomislav Klauški) povodom ovoga piše da Boris Tadić neće dobiti izvinjenje koje očekuje, jer „hrvatska vlada i sve političke stranke smatraju da ono nije potrebno, jer Hrvatska je bila napadnuta, ona se branila i odbranila, vojnom akcijom slomila kičmu zločinačkom Miloševićem režimu i ratnom pobedom označila početak kraja ratnih sukoba na ovim prostorima”.

Međutim, navodi se takođe u komentaru, „nije toliko bitno hoće li se Hrvatska izviniti Srbiji za to što je na zločin uzvratila zločinom”, već „iz ove naše hrvatske perspektive mnogo je veći problem što punih 13 godina nismo sigurni slavimo li Danom pobede i domovinske zahvalnosti oslobođenje okupirane teritorije ili isterivanje Srba iz Hrvatske”. „Izvinjenje bi trebalo da traže hrvatski građani zato što su prisiljeni slaviti pobedničku akciju koja još uvek nije oprana od zločina. Da se to dogodilo pre 13 godina, danas bi hrvatski političari puno čistije savesti odbijali Tadićeve argumente”, zaključuje se u komentaru.