Za Beograd je važno da se efikasnije gradi

Čitajući u „Politici” od 4. jula intervju novoizabranog gradonačelnika Beograda Aleksandra Šapića setio sam se narodne izreke „Novo sito na visoko visi”. Novi gradonačelnik, koji je predstavio svoj novi tim na čelu grada, u skladu sa svojim motom da će sve za što bude smatrao da je bilo dobro da nastavi, a da će promeniti sve za šta utvrdi da nije dobro, najavio je prekidanje prakse odlaganja završetka izgradnje nekih infrastrukturnih objekata unedogled.

Uveren sam da velika većina Beograđana očekuje, ko ozebao sunce, da se uveri da takva praksa odlazi u zaborav i da vreme prekoračenja rokova završetka nekih objekata ne premašuje planirano vreme njihove izgradnje, ponekad i višestruko. Ponavljanje priče o gradnji nove autobuske stanice, koja se ne gradi, samo je jedan primer kako nikako ne bi smelo da se radi.

Koliko je za Beograd važno da se efikasnije gradi, još je važnije da se ništa ne gradi bez presudne reči stručnjaka odgovarajuće struke, a posebno da se onemogući divlja gradnja, koja kao problem Beograda raste upravo proporcionalno broju najava za njeno zaustavljanje. Novi gradonačelnik kaže da može da se pohvali da je najmanje divlje gradnje bilo u opštini Novi Beograd, u kojoj je on bio prvi čovek celu deceniju, a da je njegovo angažovanje protiv ove prave pošasti bilo limitirano zbog toga što opštine za to nemaju zakonske mogućnosti. Nadamo se da će na mestu gradonačelnika Beograda Aleksandar Šapić koristiti sve zakonske mogućnosti da suzbijanje divlje gradnje u prestonici Srbije. Posebno da će u tom cilju tražiti i konkretniju pomoć Vlade Srbije.

Pored divlje gradnje, izgled Beograda ruži i život njegovih stanovnika otežava i „investitorski urbanizam”. Ovaj „urbanizam” nema nikakve veze s osnovnim zahtevima urbanizma i njegova jedina svrha je da bude u funkciji uvećanja profita investitorima stanogradnje. Lek protiv umiranja urbanizma u Beogradu Aleksandar Šapić mora da potraži kod najeminentnijih stručnjaka iz ove oblasti.

Ono što svaki od nas običnih stanovnika ovog grada može da primeti je da vladajući „urbanizam” guši i neke lepe delove Beograda, koji su imale svoje posebnosti, pretvarajući ih u bezlična naselja načičkana zgradama bez duše. Prava razlika između urbanizma i „investitorskog urbanizma” može da se vidi kod zgrade VMC u Ulici Kneza Višeslava. S jedne strane ulice je naselje Cerak vinogradi, pravi urbanistički dragulj, a preko puta niče čedo „investitorskog urbanizma” neprikladnog naziva „Vrtovi Vidikovca”.

Milan Bekan,
politikolog, Beograd