Preminuo Žan- Lik Godar

PARIZ- Francusko-švajcarski filmski režiser i jedan od začetnika i najznačajnijih predstavnika francuskog Novog talasa Žan-Lik Godar preminuo je u 92. godini, javlja francuski list „Liberasjon” pozivajući se na ljude bliske Godaru, prenosi Tanjug.

Godar je bio jedan od najpriznatijih svetskih reditelja, poznat po filmovima „Do poslednjeg daha” i „Prezir”, koji su pomerili granice kinematografije i inspirisali reditelje ikonoklazama decenijama nakon vrhunca koji je Godar postigao 1960-ih godina, prenosi Rojters.

Usledili su filmovi: „Mali vojnik” (1963), „Prezir” (1963), „Neobična banda” (1964), „Alfavil” (1965), „Ludi Pjero” (1965).

Godar aktivno učestvuje u protestima maja ’68, a film postaje njegovo oružje u borbi protiv sistema: „Kineskinja” (1967), „Week-End” (1967).

Tokom sedamdesetih godina Godar se okreće eksperimentalnom filmu, osamdesetih pravi filmove za široku publiku, sa velikim filmskim zvezdama. Od devedesetih se vraća eksperimentalnom filmu, koji ga i dalje okupira: „Zbogom jeziku” (2014), „Knjiga slika” (2018).

Žan-Lik Godar rođen je u Parizu 1930. godine u imućnoj porodici švajcarskog psihijatra Pola Godara i Francuskinje Odile Mono, ćerke bogatog bankara.

Rano školovanje pohađao je u Švajcarskoj, a studije antropologije je upisao na Sorboni. Ipak, na nastavu nije išao, a razlog za to je bio priključivanje grupi mladih filmskih kritičara, sa kojima je pokrenuo Novi talas francuskog filma.

Sa tada mladim Fransoa Trifoom, Klodom Šabrolom, Žakom Rivetom i drugim vršnjacima počeo je da piše filmske časopise i stvara novi filmski pravac.

Godar je stekao reputaciju militantnog intelektualca, veoma oštrog jezika i pera, bio je veoma ideološki opredeljen, često i zadrt u svojim uverenjima, prenosi RTS.

Bio je veliki kritičar Holivuda, a smatrali su ga najradikalnijim francuskim rediteljem 60-ih i 70-ih godina.

Njegovi filmovi bavili su se egzistencijalizmom, a bio je strastveni čitalac i pobornik marksističke filozofije.

Godarovo ime često se navodi u top-listama najuticajnijih reditelja u istoriji, a svojim delom inspirisao je mnoge režisere, poput Martina Skorsezea, Kventina Tarantina, Stivena Soderberga, Penbejkera, Roberta Altmana, Džima Džarmuša, Vong Kar-Vaija, Vima Vendersa, Bernarda Bertolučija i Pjera Paola Pazolinija.