Ulica Đuje i Dragoljuba

Kratka ulica u beogradskom naselju Petlovo brdo koja izlazi na Ibarsku magistralu počinje od stare (sada napuštene) pijace, gde stoji tabla sa sledećim natpisom „Ulica Đuje i Dragoljuba, Đuja Aleksić (1924–1944) i Dragoljub Beba Aleksić, kapetan (1926–1944). Sestra i brat iz Gornjeg Jelovca – Bosna, prvoborci Pete kozaračke brigade, u istom času dadoše živote za oslobođenje Beograda. Beograd, 16. oktobar 1976. Omladina i borci Kijeva.”

Zaslužili su da im se u javnosti ovog oktobra pomenu imena i da nas podsete koja je cena slobode izvojevane pre 78 godina. U tom prigradskom naselju, nastalom nepune dve decenije kasnije na njivama i livadama sela Kijevo i Kneževac, danas nas na te dane podsećaju još neki nazivi: Osnovna škola „14. oktobar”, Ulica 17. oktobra, Ulica Jedanaeste krajiške divizije.

Toliko radi podsećanja i da se zamislimo nad nekim činjenicama iz prošlosti, uz mučnu opasku na nepomirljive srpske podele do isključivosti: u 19. veku na pristalice dveju dinastija, u 20. veku na pristalice četnika i partizana, a u 21. veku, za sada, na pristalice Zapada i Istoka. Može li nam istorija biti učiteljica života pa da ublaži naše podele?

Radovan Banjanac,
neuropsihijatar u penziji, Beograd