Širi pogled Aleksandra Dimitrijevića

Izložba najnovijih slika Aleksandra Dimitrijevića pod nazivom „Artefakti: segmenti – širi pogled” traje u beogradskoj Galeriji Rima do 14. novembra i ovo je drugi put da ova galerija njemu posvećuje pažnju, a nakon što ga je, zajedno sa delima Đorđa Ivačkovića i Srđana Đileta Markovića, početkom oktobra predstavila i na međunarodnom sajmu savremene umetnosti „Art Market Budapest”.

Postavku čini serija slika velikog formata nastala tokom 2021. godine, a posebna karakteristika ovih radova ogleda se u tome što oni idejno proizlaze iz Dimitrijevićevog starijeg rada iz 2015. godine, poliptiha pod imenom „Artefakt br. 1”.

U dosadašnjoj slikarskoj praksi, kako podseća kustoskinja Marija S. Đorđević, umetnik je za nastanak svojih dela imao oslonac u arhivi crteža koje baštini od 2003, i koje takođe, simbolično, naziva „Artefaktima”. Reč je o crtežima bez umetničke vrednosti, koji su zapravo zapisi, beleške, spiskovi, skupovi različitih grafičkih i lingvističkih elemenata nepoznatih autora. Crteži predstavljaju tragove „iz života drugih” ljudi, otiske društvene svakodnevice iz kojih umetnik preuzima određene elemente koje prisvaja za svoj rad. Nastanak slike funkcioniše kao niz odluka umetnika koji ekspresivnim apstraktnim pokretima odlučuje šta će od početne dokumentarnosti zadržati ili preslikati. Za razliku od ovog pristupa, u novoj seriji slika umetniku je uporište svoje već definisano umetničko delo, odnosno poliptih čiji segmenti sada postaju samosvojne celine.

„U ’Segmentima’ se likovnost tragova sa crteža i poliptiha ponovo izvodi, ali sa razlikom u odnosu na crteže koji su podstakli stvaranje poliptiha i sa razlikom u odnosu na poliptih koji je interpretirao vizuelnu pojavnost crteža. Razlika se najpre očitava u nameri. Nenamerno i nesvesno žvrljanje neidentifikovanih pojedinaca na crtežima vođeno automatizmom i slučajnošću postaje svesno i smišljeno preuzimanje traga pri nastajanju poliptiha. U nastajanju nove serije slika nema preuzimanja, dolazi do ponavljanja sa razlikom nečega što je istovremeno poznato i nepoznato; motiv, kolorit, kompozicione konstelacije nasuprot novini kako u duhu umetnika koji ponavljanje vrši, tako i na prostranstvu platna na kojima se slikanje odigrava. Samostalnost ’Segmenata’ i mogućnost sagledavanja njihovog zasebnog vizuelnog i konceptualnog jedinstva je u njihovoj razlici, iako je Dimitrijević stanovišta da je svaka slika integralni i neraskidivi deo njegovog slikarskog korpusa i izvan tog okvira se ne može posmatrati”, piše Marija S. Đorđević.

Aleksandar Dimitrijević (Užice, 1977) diplomirao je, magistrirao i završio doktorske umetničke studije na Slikarskom odseku Akademije Umetnosti u Novom Sadu, u klasi profesora Milana Blanuše. Izlaže od 2004. godine i do sada je imao 30 samostalnih i više od 150 grupnih izložbi, kako u zemlji tako i u inostranstvu. Za svoj rad je nagrađivan više puta. Njegovi radovi se nalaze u brojnim stranim i domaćim kolekcijama (Muzej „Arter” u Istanbulu, Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Kolekcija Oktobarskog salona – Kulturni centar Beograda, Telenor kolekcija, Kolekcija Rene Blok, Imago-Mundi Benetton kolekcija, Kolekcija grada Beograda), kao i u mnogim privatnim zbirkama (Beograd, Rim, Los Anđeles, London, Berlin, Minhen, Amsterdam, Roterdam, Barselona, Hanover, Kopenhagen, Oslo, Beč).

Osnivač je Udruženja vizuelnih umetnika Užica, kao i Galerije „Reflektor”. Živi i radi u Užicu.