Vizionarski metabolizam Masima Francalancija

Opovo – „Umetnost se ne zasniva na jasnoći racionalne konstrukcije, ne može se po svojoj prirodi asimilovati sa samodovoljnim intelektualnim sistemom. Ona je usmerena na spoljašnje lice čoveka, tako da je čula i razum ne kontrolišu, već je povezuju sa unutrašnjim, sa duhom koji teži sopstvenoj misteriji. Umetnost je život i događaj, ona pripada svima i u njoj mora da se izgubi razlika između ljudi”, reči su Masima Francalancija, vizuelnog umetnik iz Italije, koji se do 22 decembra predstavlja u Galeriji „Jovan Popović” U Opovu. Njegovim likovnim jezikom, prema rečima Ivane Milinković, dominira istraživački put usmeren ka proučavanju brutalističke arhitekture, metabolističke i konstruktivističke škole i transpozicije likova i estetskih elemenata, a to istraživanje manifestuje u skulpturi i tehnici mekanografa na japanskom avagami papiru.

„Francalanci se fokusira na psihološki doživljaj dela, privlačeći pogled aranžmanima boje i šara, u pokušaju da utiče na ono duhovno u posmatraču. Uočljiva je tendencija ka stvaranju iskustvenog sistem sa ciljem da posmatrača dovede do metafizičke vizije. Kreativni tok ima četiri faze, a svaka faza ima sopstveni stav i tok, i svaka predstavlja vitalan deo u geštaltu finalnog proizvoda. Njegova megastruktura je ciklus od tri mekanografa, gde svaki za sebe čini pojedinačnu jedinicu, i predstavljaju sintezu vizuelnih i dinamičkih veštačkih sistema u spektaklima.”

       Umetnost vizionarskog metabolizma kod Masima Francalancija poklapa se sa optičkom umetnošću jer obe sa jedne strane prevazilaze skulpturu i konstrukciju u odnosu prema percepciji, fizičkom i psihološkom dejstvu boje, dok se umetnik fokusira samo na psihologiju u pokušaju da utiče na ono duhovno u posmatraču.

      „Estetski doživljaj je intelektualna emocija. To je moć koja vas, ukrštajući razum i njegovu dijalektiku, vodi do uzbudljive vizije usmerene ka kosmosu, koji shvatam kao duhovni prostor, a digitalni alati i oprema koje sam koristio za stvaranje su sto odsto napajani energijom iz obnovljivih izvora energije”, napominje Francalanci, koji je primenio faze kreativnog toka i u osmišljavanju izložbe u Opovu.

„Postavka se kreće od apstraktnih geometrizovanih mekanografa koje smenjuju psihodelični prikazi vizija, da bi se završila konkretnim predstavama arhitektonskih ostvarenja firentinskog brutalizma i Korbizjea. On kroz vizionarski metabolizam pokušava da generiše iskustva pojedinca na svim racionalnim, emotivnim i duhovnim nivoima, a pomoću kreativnog toka, u jedinstveni geštalt”, napominje Milinković o stvaralaštvu Masima Francalancija, magistra umetnosti sa specijalizacijom iz arhitekture na Umetničkoj školi u Firenci, da bi zatim pohađao Arhitektonski fakultet u Firenci i Politehničku školu u Milanu, postavši diplomirani inženjer arhitekture, specijalizovan za proračune i projektovanje osvetljenja. Umetničko istraživanje i metabolistički/vizionarski pravac razmišljanja prate njegovo istraživanje i putovanje kroz discipline projektovanja, arhitekture, skulpture, dizajna i fotografije, sve do realizacije Širamina na avagami papiru.