„Trag" sa željom da traje

U godini koja je pred nama navršava se 40 godina od prvog profesionalnog glumačkog izazova Marice Vuletić Naumović, a 28 godina od njenog prvog rediteljskog poduhvata. Kao glumica, igrajući u pozorištu, na filmu, televiziji, radiju, sinhronizujući crtane filmove, i kao reditelj u pozorištu i na radiju vodila se potrebom da istraje i uradi nešto novo, zanimljivo, originalno i lepo.

– Nešto što će kod gledalaca i slušalaca pokrenuti misao, srce, potrebu i ljubav za istinom i lepotom, za umetnošću. Za mene je glumac neko kome na čelu piše „duša”, a reditelj neko kome na čelu piše „izvor”. U to verujem i to me vodi – kaže za „Politiku” Marica Vuletić Naumović, koja je odnedavno u pozorištu „Puž” umetnički koordinator i predavač u studiju „Trag”. Šta je u njegovom fokusu, objašnjava:

– Slobodanka Caca Aleksić je još 2015. godine imala ideju da se osnuje multimedijalni studio. Do realizacije je došlo 2020. godine, kada je direktor pozorišta „Puž” Đoko Bulajić stvorio uslove za rad studija. Studiju smo dali ime „Trag” sa željom da traje i otisne mlade generacije u svet umetnosti. Fokus nam je na polaznicima uzrasta od 16 do 20 godina.

Namera studija „Trag”, kako kaže naša sagovornica, jeste da se mladi ljudi upoznaju sa različitim umetničkim disciplinama. Steknu uvid u povezanost tih disciplina i mogućnost kreativnog izražavanja u svakoj od njih, odnosno da pronađu i odaberu šta je to što njih najviše interesuje. U čemu vide mogućnost i potrebu da razvijaju svoje umetničke potencijale. Polaznici se tokom osam meseci predavanja i praktičnog rada sa vrhunskim stvaraocima upoznaju sa dramaturgijom, dizajnom zvuka, dikcijom, glumom, pokretom, lutkarstvom, scenografijom, kostimom... Studio je na ovim prostorima jedinstven po širini spektra pozorišnih i filmskih disciplina sa kojima upoznaje svoje polaznike.

Iza Marice Vuletić Naumović je višedecenijski posvećeni umetnički rukopis, čija je osnova svestrano obrazovanje: dve godine studija etnologije na Filozofskom fakultetu; Fakultet dramskih umetnosti na kom je diplomirala glumu, a zatim i pozorišnu i radio režiju. Specijalizaciju iz scenskog pokreta kao stipendista Francuske vlade pohađala je u školi „Žak Lekok” u Parizu, kao i različite teatarske radionice u inostranstvu. Kojim smernicama se vodi u svom pedagoškom radu u koji je utkala veliki deo sebe, kaže:

– U svom dugogodišnjem pedagoškom radu u Beogradu i Banjaluci kao profesor scenskog pokreta (500 studenata i 2.000 časova), razvila sam objedinjujući sistem rada: praktičnih vežbi, čiji cilj je da budući glumac temeljno poznaje izražajne mogućnosti svoga tela, ovlada tehnikama scenskog izraza kroz pokret i razvije sopstvenu poetiku tela. Trudila sam se da sa svakom novom generacijom idemo korak dalje u kreativnom smislu, a istovremeno korak bliže unutrašnjem pronalaženju sebe i svog potencijala. Mnogo radosti i lepote je iza nas. Moje srce i moja misija su ispunjeni jer su se mnogi od bivših studenata zaljubili u pozorište, pokret. Postali pedagozi, reditelji, koreografi, sjajni glumci, koji su sada nosioci mnogih predstava, serija, filmova...

Marica Vuletić Naumović je tokom duge i bogate karijere ostvarila brojne uloge, ali i režije: više od 50 uloga u pozorištu i preko 20 na filmu i televiziji. Odigrala je više od 1.000 predstava i sinhronizovala 1.200 crtanih filmova. U pozorištu je igrala u komadima Kalderona, Šekspira, Gocija, Šoa, Šniclera, Nušića, Popovića…Odnosno filmovima „Kako sam sistematski uništen od idiota”, „Šest dana juna”, „Dogodilo se na današnji dan”, „Poltron”, „I to će proći”, „Largo Vinč”, „Psihoseansa”„Znamenite žene srpske prošlosti”, „Ožalošćena porodica”. Iza sebe ima 10 režija u više pozorišta u Beogradu, Novom Sadu i Banjaluci, kao i 10 radio-režija. Posebno joj je draga saradnja sa Udruženjem „Živimo zajedno”, u radu na predstavi „Dubravko i Sanja”, koja je povezala profesionalne glumce i glumce sa invaliditetom. Šta je kao glumica usvojila od režije i obratno, odgovara:

– Kao glumica, od režije sam usvojila sveobuhvatnost u sagledavanju postavke komada, a kao rediteljka od glume sam zadržala zagledanost u detalj i snagu emotivnog doživljaja. Zanimljivo je povezivanje iskustvenih slika proživljenog i vizuelnih slika scenskog. Ničega od onoga što sam uradila ne bi bilo bez mojih učitelja, profesora, pozorišnih, filmskih, radio i televizijskih reditelja, mnogobrojnih divnih kolega glumaca, uvaženih kolega profesora, kamermana, montažera, scenografa, kostimografa, muzičkih saradnika, ton-majstora, dizajnera svetla, dizajnera plakata i programa, šminkera, dekoratera, garderobera, rekvizitera, ispicijenata i, neizostavno, velikog broja mojih divnih studenata. U temelju svih mojih traganja i uspeha stoje vera, upornost, želja, ljubav moje porodice i radost mojih prijatelja. Hvala svima.