Nacionalni ili multinacionalni Kosmet

U današnjem otvorenom i mobilnom svetu stvaranje jednonacionalnih država je anahrono, nehumano i ekonomski štetno. Ostvaruje se nasilnim prekrajanjem teritorija, progonom i ubijanjem stanovništva drugih nacija, uzurpiranjem ili rušenjem materijalne imovine. Nažalost, ti procesi se i danas ostvaruju ratovima, što je recidiv feudalnih društvenih odnosa.

Nacionalnost sama po sebi nije zlo. Odatle izviru kultura, umetnost, jezik i pismenost, komunikacija sa okruženjem i svetom i bogati se svetsko civilizacijsko nasleđe. To je ponos svakog naroda sve dok se prihvata kao motiv za razmenu. U tim okvirima nacionalista nije negativac. To postaje tek kad se nameće drugima kao normirana obaveza i prelazi u šovinizam, nacizam i genocid.

Najčudnija tvorevina s etničkog aspekta su anacionalne SAD kao kolonizovana teritorija, na kojoj se etnička pripadnost pre registruje po boji kože nego po nacionalnoj pripadnosti. Amerikanac u Americi još nije nacionalna, već državna pripadnost – mešavina kultura i tradicija, od starosedelačke indijanske do evro-afro-azijske. U takvoj Americi jedinstvo američke teritorije održava se jakom državom: beskompromisnom asimilacijom doseljenih pod kapom političke elite dominantnih Anglosaksonaca, s prihvaćenim američkim engleskim kao službenim jezikom i liberalizovanom svetskom hedonističkom kulturom. Najmanje je očekivano da ova anacionalna država u 21. veku u Evropi prekraja teritorije već postojećih država, izaziva ratove, podstiče etničko čišćenje i stvara nove države, bez opštevažećih kriterijuma, normi ili standarda.

Sa jedne strane osuđuje nacionalizam kao negativnu pojavu u BiH, Srbiji i Rusiji, ali ga prećutno dopušta u Sloveniji, Hrvatskoj, Crnoj Gori, Ukrajini, na Kosmetu i drugde. Ovakav ambivalentan pristup ometa pravno regulisanje društvenih odnosa podsticanjem samovolje; omogućava lažno predstavljanje neostvarenih demokratskih načela; ugrožava ljudska prava; generator je kriminogenog udruživanja... Pogotovo je negativan kad podstiče razjedinjavanje ili učestvuje u razbijanju voljno udruženih država poput SFRJ, doprinosi destabilizaciji Ruske Federacije, Kine i drugde, a potom izdvojene države usisava u vojni savez, silu koja im omogućava osvajanje novih prostora ka istoku Evrope, u Aziji i drugde. Ne bole njih ratovi koji generišu etničko čišćenje, progone, masovna ubistva radi stvaranja jednonacionalnog prostora (Hrvatska, Ukrajina i druge); kad se dele već formirane države i od istog (ili srodnih) naroda stvaraju krvni neprijatelji poput Koreje, nekadašnjeg Vijetnama, Nemačke (razumljivo, zbog fašizma), Ukrajinaca i Rusa i drugih ili se namernim otkidanjem teritorije Srbije stvara nova (jedno)nacionalna „država Kosovo”, iako već postoji nacionalna država Albanija.

Nema tu ni slova od demokratije i ljudskih prava. Time se stvaraju isključivo trabanti koji slepo slede svoje mentore pod maskom nekog „humanog društva”. Sve se to odvija pod kapom „progresivne globalizacije” u čijem su središtu isključivo interesi održanja ekonomske i političke moći agresivnih Anglosaksonaca: SAD, Nemačke i Ujedinjenog Kraljevstva. Među te imperatore svrstali su se, nažalost, i nešto umereniji centri evropske kulture, države poput Francuske, Italije i druge, koje postaju sve svesnije svog podređenog položaja i negativnih uticaja politike SAD, UK i Nemačke na njihovu privredu i društvene odnose. I sama Nemačka već oseća ozbiljne posledice zbog pridruživanja politici SAD. Krajnje je nerazumljivo da je UK iz svojih interesa i neslaganja s Nemačkom, Francuskom i drugim članicama EU, uz mnogo teškoća, izašla iz te zajednice, a sada, pod kapom NATO-a, nalazi interes u udruženom rasplamsavanju rata u Ukrajini. Da ne zaboravimo učešće svih njih zajedno u bombardovanju Srbije, suverene države, u trajanju od 78 dana, i to u podršci terorističke kontrarevolucije na Kosmetu. Dokle?

Kosovo i Metohija je pod prinudnom upravom Kfora i Euleksa. To nije država, ne priznaje je više od 50 odsto članica UN, a već deluje kao država kosovskih Albanaca – jednonacionalna. Hapse srpsko stanovništvo kao da su u lovu na divljač, upadaju u srpska naselja, izazivaju sukobe, skrnave nam groblja i domove, fizički napadaju i uzurpiraju srpsku imovinu poput aga i begova u tursko vreme. Sloboda kretanja Srba, čak i u srpskim sredinama na Kosmetu, jeste put u nepoznato. Nažalost, neretko te aktivnosti koordinišu i pripadnici zaštitnih snaga Kfora svojim vozilima i ljudstvom, umesto da štite višenacionalnu strukturu stanovništva, bez promene državnih granica, humanizacijom društvenih odnosa i poštovanjem ekonomskih zakonitosti slobodnog tržišta. Ko to ne vidi i ne razume platiće visoku cenu krajnjim ishodom – pogubnim ratovanjem na pragu. Samo se čeka pogodan momenat.

I jedino pitanje političarima i vojnim stratezima SAD, NATO-a i EU: Znate li koga štitite na Kosmetu? Još se nadamo da nam na Kosmet ne vraćate vreme aga, begova, paša i subaša, samo iz drugog jednonacionalnog miljea.

Miodrag Srbljak,
samostalni prosvetni savetnik u penziji