RS na meti američkih Bošnjaka

Od našeg stalnog dopisnika
Banjaluka, septembra – Kongres Bošnjaka Severne Amerike i Savetodavno veće za Bosnu i Hercegovinu od osnivanja do danas nisu promenili svoje osnovne ciljeve: poništavanje Dejtonskog sporazuma, ukidanje Republike Srpske i Federacije BiH i uklanjanje sa političke scene vodećih srpskih političara. Pogotovo onih koji, kao premijer Milorad Dodik, neće ni da čuju za dodatno centralizovanje BiH i slabljenje dejtonske pozicije Republike Srpske. Dodika, kako je pre neki dan rekao novinarima u Banjaluci, uopšte ne zabrinjavaju najave da će i on i Republika Srpska opet biti mete bošnjačke kampanje u Americi.

Kongres Bošnjaka Severne Amerike osnovan je 28. maja 2000. godine i od tada se oglašava o svemu i svačemu. Počev od unutrašnjeg uređenja BiH, preko osude zahteva za puštanje na slobodu bivše predsednice Republike Srpske Biljane Plavšić do „priznavanja verskog braka kao legalnog čina u svemu izjednačenog sa svetovnim sklapanjem braka”. Navešćemo nekoliko primera delovanja Kongresa Bošnjaka Severne Amerike i njihovih lobista u zakonodavnom telu Amerike.

Na predlog američkih kongresmena i bošnjačkih lobista Kristofera Smita i Bendžamina Kardina, američki Kongres je 27. jula 2005. usvojio Rezoluciju o Srebrenici. U njoj je, pored ostalog, navedeno da je rezultat srpske agresije na BiH „raseljavanje oko dva miliona stanovnika i pogibija oko 200.000 ljudi”. To što su demografi Haškog tribunala, predvođeni Evom Tabo, i sarajevski Istraživačko dokumentacioni centar, kojim rukovodi Mirsad Tokača, utvrdili da je ukupan broj žrtva u BiH ispod 100.000 Bošnjacima i njihovim lobistima u Americi očigledno ne znači ništa.

Ohrabren usvajanjem Rezolucije o Srebrenici, Kongres Bošnjaka Severne Amerike i Bošnjačko-američko savetodavno veće prošle godine su uputili novu rezoluciju u Kongres Sjedinjenih Država. U njoj se kaže da „Republika Srpska ne može postojati pod sadašnjim imenom”.

Pisanju ove rezolucije prethodio je prošlogodišnji 12. susret Bošnjaka Severne Amerike i Kanade u Sijetlu. Na njemu je usvojena deklaracija u kojoj je navedeno da „BiH treba da bude nacionalna država Bošnjaka”. Takođe, kao cilj političkog delovanja Bošnjaka navedeno je „izdvajanje Srebrenice iz Republike Srpske, ostvarivanje konstitutivnosti Bošnjaka u Srbiji, Sandžaku, Kosmetu, Makedoniji, Crnoj Gori i Sloveniji”. Kao jedno od sredstava za ostvarivanje ovih i drugih ciljeva, određena je i „agresivna medijska kampanja”. Na njenom udaru, prema pisanju banjalučkih listova, trebalo bi da bude premijer Milorad Dodik i Republika Srpska u celini.

Kongres Bošnjaka Severne Amerike oglasio se i povodom reforme policije u BiH, ocenivši da se Evropska unija „ne može zalagati, lobirati i vršiti pritisak” da „Parlamentarna skupština BiH ozakoni okrivljenu i osuđenu policiju Republike Srpske”. Kongres je, osim toga, tražio od visokog predstavnika međunarodne zajednice Miroslava Lajčaka da smeni premijera Srpske Milorada Dodika zbog navodnog antidejtonskog delovanja.

Kada se stavovi Kongresa Bošnjaka Severne Amerike uporede sa izjavama bošnjačkih političkih lidera, pre svih Harisa Silajdžića i Sulejmana Tihića i poglavara Islamske verske zajednice BiH reis-ul-uleme Mustafe efendije Cerića, između njih se jedino mogu staviti znakovi jednakosti. Silajdžić je davno javno rekao da je njegov politički cilj „ukidanje Republike Srpske”. Tihić se zalaže za ukidanje „nacionalnih torova” i podelu BiH na ekonomske regione, a Cerić neprekidno ponavlja da Bošnjaci „imaju pravo na svoju državu” i princip „jedan čovek – jedan glas”.